ซูเราะฮฺ อัล-อิสรออ์ — อายะฮฺ 78

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• دُلُوكِ الشَّمْسِ หมายถึง การคล้อยของดวงอาทิตย์จากกลางท้องฟ้า (เวลาบ่าย) จนถึงเวลาที่มันลับขอบฟ้า
• غَسَقِ اللَّيْلِ หมายถึง ความมืดของกลางคืน
• قُرْآنَ الْفَجْرِ หมายถึง การละหมาดยามรุ่งอรุณ (ละหมาดฟัจญร์) ซึ่งถูกเรียกว่า "กุรอาน" เพราะการอ่านอัลกุรอานในละหมาดนี้เป็นส่วนสำคัญและยาว โดยอ่านเสียงดัง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงบัญชาให้ปฏิบัติละหมาดอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ในเวลาที่กำหนด โดยเริ่มตั้งแต่เวลาที่ดวงอาทิตย์คล้อยจากกลางท้องฟ้า (เวลาซะวาล) ซึ่งครอบคลุมละหมาดซุฮริและอัศรฺ จนถึงความมืดของกลางคืน ซึ่งครอบคลุมละหมาดมัฆริบและอิชาอ์ และทรงบัญชาให้ปฏิบัติละหมาดฟัจญร์ด้วย โดยให้อ่านอัลกุรอานให้ยาว เพราะแท้จริงละหมาดฟัจญร์นั้นเป็นละหมาดที่มะลาอิกะฮ์ทั้งกลางคืนและกลางวันร่วมเป็นพยาน เฝ้าดูและเข้าร่วม โดยมะลาอิกะฮ์กลางคืนลงมาและมะลาอิกะฮ์กลางวันขึ้นไปพร้อมกันในเวลาฟัจญร์

บทเรียนที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การละหมาดเป็นเสาหลักสำคัญของศาสนา และการรักษาเวลาละหมาดทั้งห้าเป็นเครื่องหมายของความศรัทธาที่แท้จริง
2. อัลลอฮ์ทรงให้ความสำคัญกับละหมาดฟัจญร์เป็นพิเศษ โดยทรงทำให้มะลาอิกะฮ์สองกลุ่มร่วมเป็นพยาน ซึ่งแสดงถึงความประเสริฐและความยิ่งใหญ่ของการละหมาดนี้
3. การละหมาดฟัจญร์เป็นช่วงเวลาที่ประตูแห่งความจำเริญและความเมตตาเปิดกว้าง ผู้ใดรักษาละหมาดนี้ไว้ ย่อมได้รับความคุ้มครองและการเฝ้าดูจากมะลาอิกะฮ์
4. การอ่านอัลกุรอานในละหมาดฟัจญร์ให้ยาวนั้นเป็นสิ่งที่ดีงาม เพราะเป็นการใช้เวลาในช่วงเช้าซึ่งเป็นเวลาที่จิตใจสดชื่นในการใคร่ครวญพระดำรัสของอัลลอฮ์
5. การที่มะลาอิกะฮ์เป็นพยานในการละหมาดฟัจญร์ เป็นการยืนยันว่าผู้ที่รักษาละหมาดนี้จะไม่ถูกละเลย และการงานของเขาจะถูกบันทึกอย่างครบถ้วน ซึ่งเป็นแรงจูงใจให้มุสลิมรักษาละหมาดนี้อย่างสม่ำเสมอ