سورت کهف — آیت 87

د کلمو معناګانې:

• ظَلَمَ: دلته ظلم معنا شرک او کفر دی، يعني ځان ته په کفر او نافرمانۍ سره ظلم کول.
• نُعَذِّبُهُ: مونږ به هغه ته په دُنيا کې سزا ورکوو.
• عَذَابًا نُّكْرًا: ډېر سخت او نا اشنا عذاب، هغه عذاب چې د ده په شان يې بل هیڅوک نه دی لیدلی.

د آیت تفسیر:

ذوالقرنين وويل: هر څوک چې (له دې بلنې وروسته) ظلم وکړي، يعني پر الله تعالی شرک او کفر وکړي او پر خپل ځان ظلم وکړي، نو مونږ به هغه ته په دُنيا کې سزا ورکړو (لکه د قتل يا نورو سختو سزاوو په وسيله). بيا به هغه د قيامت په ورځ خپل رب ته وروستون شي، نو الله تعالی به هغه ته په آخرت کې يو ډېر سخت او ناشناخته عذاب ورکړي، هغه عذاب چې د جهنم اور دی او د هغه شدت او درد يې يوازې الله پوهېږي. دا عذاب د هغه د کفر او ظلم په بدل کې دی، ځکه چې الله تعالی له ظالمانو سره سخت معامله کوي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښيي چې الله تعالی له ظلم او کفر سره هيڅکله نه زغمي او ظالمانو ته به يې په دُنيا او آخرت دواړو کې سزا ورکړي.
• په دې پوهېږو چې د دنيا سزا له آخرت له عذابه ډېره وړه ده؛ نو بايد له الله تعالی ووېرېږو او له شرک او کفر څخه ځان وساتو.
• دا آيت د عدل او انصاف په اهميت هم رڼا اچوي، ځکه چې ذوالقرنين يوه عادله واکمني درلوده او له ظالمانو سره يې سخت چلند کاوه، خو له نېکو سره يې ښه چلند کاوه.
• مونږ ته دا هم معلومېږي چې د آخرت عذاب ډېر سخت او تلپاتې دی؛ نو بايد د دُنيا د ښکلو ګناهونو په بدل کې ځان له داسې عذابه وژغورو.