Surja El-Kehf — Ajet 87

Kuptimet e fjalëve:

• ظَلَمَ: Këtu do të thotë ai që i bën padrejtësi vetes së tij duke rënë në mosbesim (kufër) dhe duke i shoqëruar Zotit (shirk).
• نُعَذِّبُهُ: Do ta dënojmë atë në këtë botë.
• عَذَابًا نُّكْرًا: Dënim të tmerrshëm, të madh dhe të paparë në ashpërsinë e tij.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Dhul-Karneini u pyet për ata që nuk e pranuan thirrjen e tij dhe vazhduan në rrugën e gabuar, ai u përgjigj me drejtësi dhe urtësi të plotë, duke thënë: "Për sa i përket atij që i bën padrejtësi vetes së tij duke rënë në mosbesim dhe duke i shoqëruar Zotit, pasi i kemi bërë thirrje për në rrugën e drejtë dhe ai ka këmbëngulur në gabimin e tij, unë do ta dënoj atë në këtë botë me vrasje si ndëshkim për krimin e tij. Pastaj, pas vdekjes, ai do të kthehet te Zoti i tij në Ditën e Gjykimit, dhe Atij do t'i japë atij dënimin më të rëndë e më të tmerrshëm në zjarrin e Xhehenemit, një dënim që nuk mund të përshkruhet dhe që askush nuk e ka parë të ngjashëm."

Ky vendim i Dhul-Karneinit tregon se ai ishte sundimtar i drejtë që ndante mes të mirës dhe të keqes, duke e ndëshkuar padrejtësinë dhe duke e nderuar besimin e drejtë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Drejtësia është themel i pushtetit: Ky ajet na mëson se një sundimtar i vërtetë duhet të jetë i drejtë, duke e ndëshkuar keqbërësin dhe duke e mbrojtur të dobëtin, sepse drejtësia është bazë e qëndrueshmërisë së çdo shoqërie.
2. Përgjegjësia para Zotit: Ajeti na kujton se çdo njeri do të kthehet te Zoti i tij dhe do të japë llogari për veprat e tij. Kjo na bën të jemi të kujdesshëm në veprimet tona dhe të largohemi nga padrejtësia.
3. Dënimi i dyfishtë: Ai që bën padrejtësi nuk i shpëton ndëshkimit as në këtë botë e as në botën tjetër. Kjo na nxit të pendohemi dhe të kthehemi te Zoti para se të jetë vonë.
4. Mëshira dhe ashpërsia së bashku: Islami është fe e ekuilibrit – ka mëshirë për ata që e meritojnë dhe ashpërsi për ata që e meritojnë. Kjo tregon se Islami nuk është vetëm tolerancë pa kufi, por edhe drejtësi që vendos çdo gjë në vendin e vet.
5. Liria e zgjedhjes dhe pasojat: Njeriu është i lirë të zgjedhë rrugën e tij, por duhet të dijë se çdo zgjedhje ka pasoja. Ky ajet na fton të zgjedhim rrugën e besimit dhe të devotshmërisë për të shpëtuar nga dënimi i tmerrshëm.