Surja El-Kehf — Ajet 97

Kuptimet e fjalëve:

• يَظْهَرُوهُ (ta shfaqen mbi të): të ngjiten lart dhe të dalin mbi mur.
• نَقْبًا (vrimë): të shpojnë ose të hapin një të çarë në mur.

Tefsiri i ajetit:

Pas ndërtimit të murit nga Dhul-Karnejni, Allahu i Lartësuar na tregon se popujt e mëdhenj e të fuqishëm, Jexhuxh e Mexhuxh, u përpoqën ta kapërcenin këtë pengesë të madhe, por nuk ia dolën dot. Ata nuk patën mundësi të ngjiteshin mbi mur, sepse ai ishte shumë i lartë dhe i lëmuar, dhe nuk patën fuqi ta shponin nga poshtë, sepse ishte shumë i fortë dhe i trashë. Kështu, muri mbeti si një pengesë e pakapërcyeshme ndërmjet tyre dhe njerëzve që kërkonin mbrojtje prej tyre. Kjo tregon fuqinë e Allahut, i cili i mundësoi një njeriu të drejtë të ndërtonte diçka që asnjë fuqi tjetër nuk mund ta shkatërronte.

Përfitimet nga ajeti:

1. Allahu i Lartësuar i jep fuqi dhe mundësi kujt të dojë nga robërit e Tij të sinqertë, dhe kjo fuqi është më e madhe se çdo fuqi tjetër në tokë.
2. Kur njeriu i drejtë e përdor fuqinë e tij për të mbrojtur të dobëtit dhe për të ndaluar të keqen, Allahu e bekon atë punë dhe ia bën të qëndrueshme.
3. Ky ajet na mëson se durimi dhe vendosmëria në punë të mira sjellin rezultate të mëdha, edhe kur duken të pamundura për të tjerët.
4. Fuqia e Allahut është mbi çdo fuqi, dhe asnjë krijesë nuk mund ta ndryshojë atë që Ai e ka bërë të fortë, prandaj duhet t'i mbështetemi Atij në çdo gjë.