Suurah Al-Kahf — Aayad 97

Ereyada lagu sharaxayo:

• يَظْهَرُوهُ: inay ka koraan ama ka sare maraan (kor u fuulaan).
• نَقْبًا: dalool ama jeex (god dhex mar ah).

Tafsiirka:

Markuu Dhul-Qarnayn dhisay saddexda xagjirka (birta iyo naxaasta), wuxuu ku dhammeeyay sidii uu doonayay. Markaasaa Yajjuuj iyo Majjuuj yimaadeen iyagoo doonaya inay ka gudbaan ama ay burburiyaan. Laakiin waxay ogaadeen inaysan awood u lahayn inay ka koraan dushiisa, maxaa yeelay wuu ahaa mid aad u dheer oo siman oo lagu dhammaystiray bir la shubay. Sidoo kale, kama ay awoodin inay ka qodaan ama ka dhex mariyaan hoostiisa, maxaa yeelay wuxuu ahaa mid aad u adag oo dhumucdiisu waynayd, isla markaana lagu xoojiyay naxaas la dhalaaliyay. Sidaa darteed, waxay ku cajabeen oo ay ku fashilmeen, waxna kama ay dhaawicin.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Awoodda Ilaahay way ka sarraysaa awoodda khalqigiisa oo dhan; wax kasta oo uu doono waa uu sameeyaa, wax kasta oo uu doono-na waa uu hor istaagaa.
2. Qofka muslimka ah waa inuu ku tiirsanaado Ilaahay oo keliya, isagoo og in gargaarka iyo guushu ay ka yimaadaan Eebbe, ee ayan ahayn xoogga ama awoodda dadka.
3. Waxaa ku jirta aayaddan dhiirigelin in dadku sameeyaan waxyaabo faa'iido u ah bulshada, sida Dhul-Qarnayn oo dhisay caqabad difaac u ah dadkiisa, isagoo ka faa'iidaystay cilmiga iyo karti uu Eebbe siiyay.
4. Waxaa lagu xusuusan karaa in cadowga kasta oo awood badan, Eebbe uu u yeeli karo wax ka hor istaaga, sida uu uga hor istaagay Yajjuuj iyo Majjuuj saddexda xagjirka ah.
5. Aayaddani waxay ku tusinaysaa in Ilaahay uu ilaaliyo dadkiisa suubban, isagoo u sameeya siyaabo aan la filayn oo badbaado iyo nabadgalyo ah.