Kəhf surəsi — Ayə 97

Kəlmələrin mənaları:

• Yəzhəruhu – onun üstünə çıxmaq, yuxarıdan aşmaq.
• Nəqb – dəlik açmaq, yarmaq, deşmək.

Təfsir:

Bu ayədə Allah-Təala Zülqərneynin qurduğu möhkəm səddin əzəmətini və qüdrətini bizə xəbər verir. Yə’cuc və Mə’cuc tayfaları o səddi aşa bilmədilər, çünki o, həm çox hündür, həm də hamar idi – üstünə çıxmağa heç bir yol tapmadılar. Onu deşib keçmək də mümkün olmadı, çünki sədd həm çox qalın, həm də son dərəcə möhkəm idi.

Bu, Allahın qüdrətinin açıq bir nişanəsidir. Zülqərneyn kimi saleh bir bəndə Allahın izni və köməyi ilə elə bir maneə ucaltdı ki, o dövrdə ən güclü və saysız-hesabsız tayfalar belə onu keçə bilmədilər. Bu, bizə öyrədir ki, Allahın dostlarına verdiyi qüvvət və yardım heç bir bəşəri güclə müqayisə oluna bilməz.

Ey mömin qardaş və bacılar! Bu hadisədən ibrət götürək. Allah-Təala istədiyi bəndəsinə elə imkanlar verir ki, onun qarşısında nə qədər güclü olsa da, heç bir düşmən dura bilməz. Çünki Allahın vədinə və köməyinə güvənən kimsə ən çətin işlərin öhdəsindən gələ bilər. Zülqərneyn tək deyildi, amma Allah onunla idi – və bütün Yə’cuc və Mə’cuc orduları aciz qaldı.

Bu ayə həm də bizə göstərir ki, xeyir işlərdə, insanlara faydalı olmaqda və haqqı müdafiə etməkdə çalışan hər kəs Allahın köməyinə layiqdir. Qoy bu hekayət bizə güc və ümid versin – çünki Allahın hökmü qalibdir, Onun qüdrəti hər şeyə çatandır.