Kahf surasi — Oyat 98

Kalimalarning ma'nolari:

• دَكَّاءَ (dakka'): tekislik, yer yuzasi bilan barobar bo'lgan narsa. Ya'ni, butunlay vayron bo'lib, yer bilan tekislangan.

Tafsir:

Zulqarnayn o'zi qurgan to'siqni tugatgach, shunday dedi: "Bu to'siq — Robbimning menga va sizlarga bergan rahmatidir. Chunki u Yajuj va Majujning yurtga chiqib, odamlar orasida buzg'unchilik qilishiga to'sqinlik qiladi. Ammo Robbimning va'dasi kelganida — ya'ni Qiyomat yaqinlashib, ularning chiqish vaqti belgilanganida — Robbim bu to'siqni yer bilan tekis qilib yuboradi, u butunlay vayron bo'ladi. Robbimning va'dasi esa shubhasiz haqdir va albatta amalga oshadi."

Bu to'siqning qurilishi Zulqarnaynning buyuk qudrati va imkoniyatlari bilan amalga oshgan bo'lsa-da, u o'zini emas, balki Robbining rahmatini esladi. Uning qurilishi ham, vayron bo'lishi ham Allohning irodasi va hukmi bilan bo'ladi. Allohning va'dasi xuddi o'tmishdagi va'dalari singari muqarrardir — u hech qachon o'zgarmaydi va kechiktirilmaydi.

Foydalar:

1. Har qanday ne'mat va muvaffaqiyat Allohning rahmatidir. Inson o'z kuchi va qudratiga emas, balki Allohning inoyatiga suyanishi kerak.
2. Dunyodagi barcha buyuk ishlar ham vaqtinchalikdir. Qiyomat kelganda hamma narsa o'z holiga qaytadi, faqat Allohning va'dasi boqiy va haqiqatdir.
3. Mo'min kishi har doim oxiratni eslab yurishi va dunyo ishlariga berilib ketmasligi kerak. Chunki bu dunyo foniydir, oxirat esa boqiydir.
4. Allohning va'dasiga ishonch — imonning asosidir. Alloh nima va'da qilgan bo'lsa, albatta uni bajaradi. Bu ishonch mo'minning qalbini mustahkam qiladi va uni sabrli bo'lishga undaydi.