Suurah Al-Kahf — Aayad 98

Macnaha Erayada:

• دَكَّاء: waxay la macno tahay dhulka oo la simo, burburo oo isku mid noqdo, sida dhul fidsan oo aan wax kor u taagan lahayn.
• وَعْدُ رَبِّي: waa waqtiga uu Eebe u qaddaray soo bixitaanka Ya'juuj iyo Ma'juuj, ka hor qiyaamaha.

Tafsiirka:

Markuu Dhul-Qarnayn dhammeeyey dhismaha saadka (xannanka), wuxuu yidhi: "Kani waa naxariis Eebahay oo i siiyey, isagoo uga yeelay dadka xannaan ay ku ilaashadaan sharka Ya'juuj iyo Ma'juuj, oo aanay ku soo dhex geli karin dhulkooda si ay u fasaadiyaan. Laakiin marka uu yimaado yabooha Eebahay oo ah waqtiga uu go’ansaday in ay soo baxaan, wuxuu saadkan ka dhigi doonaa mid dhulka la siman oo burbura, isagoo waxba ka reebi karin. Oo yabooha Eebahay waa run, waa wax hubaal ah oo dhici doona, shaki kuma jiro, waqtigoodu waa go'an oo ma dhici doono ka dib marka Eebe doono."

Faa'iidooyinka:

1. Naxariista Eebe way baahsan tahay, wuxuuna u daryeelaa addoomadiisa siyaabo kala duwan, sida uu uga dhigay saadkan ilaalin dadka, taasoo ina tusinaysa in Eebe uu yahay Ilaaliyaha runta ah.
2. Yabooha Eebe waa run oo ma jiro wax ka baxsan, markaa waa inaan diyaar u ahaanno maalinta qiyaamaha oo hubaal ah, isla markaana aan ku shaqayno wixii na badbaadin doona.
3. Awoodda Eebe way ka sarraysaa wax kasta, xitaa dhismaha ugu adag wuxuu u burburin karaa markuu doono, taasoo ina xasuusinaysa in aan isku halleynin waxyaabaha dunida ee ku meel gaarka ah, laakiin aan ku tiirsanaanno Eebe.
4. Dhul-Qarnayn wuxuu ku tusay in naxariista Eebe lagu xanto oo lagu mahadnaqo, markaa waa inaan ku dadaalnaa mahadnaqista Eebe ee nicmadiisa oo dhan.