سوره مریم — آیه 10

معانی کلمات:

• آیة: نشانه و علامتی که بر درستی و تحقق امری دلالت کند.
• سَوِیّاً: سالم و تندرست، بدون هیچ عیب و نقصی.

تفسیر آیه:

حضرت زکریا (علیه السلام) پس از آنکه فرشتگان او را به تولد فرزندی به نام یحیی بشارت دادند، برای اطمینان بیشتر قلب خود و شکر این نعمت بزرگ، از پروردگارش درخواست نشانهای کرد که بر تحقق این بشارت دلالت کند. خداوند متعال در پاسخ به این درخواست، نشانهای شگفت و غیرعادی برای او قرار داد: اینکه او به مدت سه شبانهروز قادر به سخن گفتن با مردم نخواهد بود، در حالی که زبانش سالم و بدنش تندرست است و هیچ بیماری یا علتی مانند لالی یا گرفتگی صدا ندارد. این سکوت، نه از روی عجز و ناتوانی، بلکه معجزهای الهی بود تا او را از پرداختن به امور دنیوی بازدارد و به ذکر و عبادت پروردگار مشغول سازد. این نشانه، هم برای خود او مایه اطمینان بود و هم برای مردم، نشانهای روشن بر عظمت قدرت خداوند.

فواید و پیامهای آیه:

1. مشروعیت طلب نشانه و اطمینان قلبی: درخواست حضرت زکریا نشان میدهد که مؤمن میتواند برای آرامش قلب خود، از خداوند نشانه و دلیلی بخواهد، به شرط آنکه این درخواست از روی یقین و توکل باشد، نه شک و تردید.
2. قدرت بیپایان خداوند: این آیه یادآور میشود که خداوند قادر است برخلاف جریان عادی طبیعت، کارهایی انجام دهد که عقل بشر از درک آنها عاجز است؛ مانند سکوت یک فرد سالم بدون هیچ علت ظاهری.
3. اهمیت ذکر و عبادت در خلوت: این سکوت سهشبه، فرصتی برای حضرت زکریا فراهم کرد تا با خلوص بیشتری به راز و نیاز با پروردگار بپردازد و این نشان میدهد که گاهی سکوت و خلوت با خدا، بهترین راه برای تقرب به اوست.
4. تسلیم در برابر اراده الهی: حضرت زکریا با پذیرش این نشانه، تسلیم کامل خود را در برابر فرمان خداوند نشان داد و به ما میآموزد که در برابر تقدیر الهی، صبور و راضی باشیم.