سورت مريم — آیت 27

د کلمو معناګانې:

• فَرِيًّا: په دې آیت کې «فري» د لوی او سخت افترا او دروغ په معنا دی، یعنې هغه کار چې له حده زیات وي او د خلکو په نظر کې ډېر ناوړه او عجیب وي.

د آیت تفسیر:

مريم (عليها السلام) له هغه لرې ځايه چې هلته يې عبادت کاوه، خپل ماشوم (عيسى عليه السلام) په غېږ کې نيولی و، خپل قوم ته راغله. کله چې قوم هغه په داسې حال کې ولیده چې ماشوم يې په غېږ کې و، نو ډېر حيران او خفه شول، ځکه چې دوی د مريم له پاکۍ او عفت نه ښه خبر وو او هغه يې د يوې پاکې او نېکې نجلۍ په توګه پېژندله. دوی په دې باور وو چې مريم داسې کار نه شي کولای، نو په تعجب او خفګان سره يې ورته وويل: «اى مريم! ته ډېر لوی او ناوړه کار راوړې دى، دا چې ته د بې پلاره ماشوم سره راغلې يې، دا يو ستر افترا او بد عمل دى چې هيڅوک يې تصور نه شي کولای.» دوی دا خبره د هغې د سپکاوي او ملامتولو لپاره وکړه، ځکه چې د دوی په ټولنه کې دا کار ډېر بد او ناشونی ګڼل کېده.

فايدې او عبرتونه:

1. د مريم (عليها السلام) صبر او زغم موږ ته ښيي چې کله انسان په حق او صدق وي، نو د خلکو تورنول او ملامتول بايد د هغه پر اراده او باور اغېز ونه کړي، ځکه چې الله تعالی له خپلو نېکو بنده ګانو سره دی.
2. دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د نورو په اړه له څېړنې او پوهېدو پرته قضاوت او تورنول سم نه دي، ځکه چې قوم د مريم په اړه داسې ګمان وکړ چې هغه پاکه وه.
3. کله چې انسان په سختۍ او ازمېښت کې وي، نو بايد له الله نه مرسته وغواړي او پر هغه توکل وکړي، لکه څنګه چې مريم (عليها السلام) د خپل قوم د تورونو پر وړاندې خاموشه وه او الله تعالی يې دفاع وکړه.
4. د اسلام په نظر کې د عزت او پاکۍ ساتنه ډېره مهمه ده، او د انسان د نسب او شرافت ساتل له هغو لوړو ارزښتونو څخه دي چې اسلام يې په ډېر ټينګار سره رعايت کوي.