سوره مریم — آیه 27

معانی کلمات:

• فَرِیًّا: به معنای امری عظیم و بزرگ، و از ریشه «افتراء» گرفته شده است؛ یعنی کاری که دروغ و بهتان بزرگی به شمار میآید.

تفسیر آیه:

مریم (علیها السلام) پس از آنکه پسرش عیسی (علیه السلام) را به دنیا آورد، او را در آغوش گرفت و نزد قوم خود آورد و او را حمل میکرد. چون قومش او را در این حالت دیدند، بسیار شگفتزده و ناراحت شدند و با ناباوری به او گفتند: ای مریم! به راستی که کار بسیار زشتی انجام دادهای و چیزی عظیم و بیسابقهای آوردهای. آنان این سخن را از آن رو گفتند که مریم از خاندانی پاک و پرهیزگار بود و هرگز انتظار نداشتند که او بدون ازدواج فرزندی به دنیا آورد. آنان این عمل را در نظر خود افترایی بزرگ و گناهی نابخشودنی پنداشتند، در حالی که نمیدانستند این کار، معجزهای از سوی خداوند و نشانهای از قدرت اوست.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که انسانهای پاک و صالح، همواره در معرض اتهام و بدگمانی دیگران قرار میگیرند، اما اگر بر حق باشند، خداوند سرانجام حقیقت را آشکار میکند و پاداش صبر و پاکدامنی آنان را میدهد.
• از این آیه میآموزیم که نباید در قضاوت درباره دیگران عجله کنیم و بر اساس ظاهر، آنان را متهم سازیم؛ چه بسیار کارهایی که در نگاه نخست زشت مینماید، اما در واقع نشانهای از لطف و قدرت الهی است.
• این داستان به ما میآموزد که در برابر سختیها و اتهامها، توکل بر خدا و صبر پیشه کنیم و بدانیم که خداوند یاور بندگان مخلص خود است و هرگز آنان را تنها نمیگذارد.