Марьям сүресі — Аят 27

1. Сөздердің мағынасы:

• فَرِيًّا — өте ауыр, жат, ойдан шығарылған іс; адамды таң қалдыратын үлкен күнә.
• تَحْمِلُهُ — оны (яғни сәби Исаны) көтеріп алып келу.
• قَوْمَهَا — оның халқы, туыстары мен жақындары.

1. Аяттың тәпсірі:

Мәриям (ғ.с.) Алланың әмірімен дүниеге келген сәбиін құшағына көтеріп, өз халқының алдына келді. Ол алыс бір жерден оралып, қолында нәрестесі бар күйде көрінгенде, адамдар қатты таң қалып, қайғырып, ашуланды. Олар Мәриямды кінәлап: «Уа, Мәриям! Сен өте ауыр, жат әрі ойдан шығарылған іс жасадың!» — деді. Олардың айтқаны — әкесіз бала туу секілді көрінген нәрсеге қатысты айтылған сөз еді. Шындығында, бұл — Алланың кұдіретімен болған ғажайып мұғжиза болатын. Бірақ халық оны әлі білмеді, сондықтан олардың алғашқы реакциясы осындай болды.

1. Аяттан алынатын пайдалы қорытындылар:

• Алланың кұдіреті шексіз: Ол себепсіз де жарата алады, адамның ақылы жетпейтін істерді де іске асырады.
• Адамдар кейде сыртқы көрініске қарап, әділетсіз үкім шығарады. Сондықтан асығыс айыптаудан сақ болу керек.
• Мәриям (ғ.с.) сияқты тақуа адамдар үлкен сынақтарға тап болса да, Аллаға сеніммен төзе білді. Бұл — иманның беріктігінің үлгісі.
• Қиын жағдайда үндемей, Алланың әмірін орындау — сабырлықтың әрі тақуалықтың белгісі.
• Бұл оқиға Иса (ғ.с.) пайғамбардың туылуының ғажайып сипатын көрсетіп, Алланың әулиелеріне деген қамқорлығын білдіреді.