سوره مریم — آيت 29

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ: پوءِ هن (مريم) طرف اشارو ڪيو.
• الْمَهْدِ: اهو پينگهو يا جاءِ جتي ننڍو ٻار ليٽايو ويندو آهي، يعني کير پيئندڙ ٻار جي سمهڻ جي جاءِ.
• صَبِيًّا: ننڍڙو ٻار، شيرخوار.

2) آيت جي تفسير:

حضرت مريم عليہا السلام تي جڏهن ماڻهن الزام لڳايو ۽ هنن کانئس پڇيو ته هي ٻار ڪنهن جو آهي، تڏهن هن ڳالهائڻ بدران پنهنجي پٽ حضرت عيسىٰ عليہ السلام ڏانهن اشارو ڪيو، يعني هنن کي چيائين ته هن سان ڳالهايو، هو پاڻ ئي اوھان کي جواب ڏيندو. اهو ڏسي قوم جا ماڻهو حيران ۽ ڏکويل ٿي ويا ۽ چوڻ لڳا ته اسان هن ننڍڙي ٻار سان ڪيئن ڳالهيون ڪريون، جيڪو اڃا پينگهي ۾ پيو آهي ۽ کير پيئندو آهي؟ هنن جي نظر ۾ اهو هڪ بيوقوفي ۽ مذاق هو، ڇاڪاڻ ته عام طور تي پينگهي ۾ پيل ٻار ڳالهائي نٿو سگهي. پر حضرت مريم کي الله جي طرفان خبر هئي ته سندس پٽ معجزي طور ڳالهائيندو، ۽ اهو ئي هن جو اشارو هو ته حقيقت هن ٻار جي زبان تي آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ پنهنجي قدرت سان پينگهي ۾ پيل ٻار کي به ڳالهائڻ جي طاقت ڏئي سگهي ٿو، جيئن حضرت عيسىٰ عليہ السلام جي معجزي ۾ ظاهر ٿيو.
• حضرت مريم عليہا السلام جي پاڪدامني ۽ سچائي جو ثبوت مليو، ڇاڪاڻ ته الله پاڪ پاڻ ئي هن جي بيگناهيءَ جو اعلان ڪرايو.
• اهو سبق آهي ته مشڪل وقتن ۾ الله تي ڀروسو رکڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته هو ئي مدد ڪندڙ آهي.
• قرآن مجيد ۾ بيان ڪيل واقعا انسان کي ايمان جي روشني ڏين ٿا ۽ دلين ۾ يقين پيدا ڪن ٿا ته الله هر شيءِ تي قادر آهي.