Марьям сүрәсе — Аять 29

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَأَشَارَتْ – ул (Мәрьям) ишарәт кылды, ягъни кулы белән күрсәтте.
• إِلَيْهِ – аңа, ягъни Гыйсага.
• كَيْفَ نُكَلِّمُ – ничек сөйләшәбез?
• مَن كَانَ فِي الْمَهْدِ – ул кешегә, әле бишектә (сабый чагында) булганга.
• صَبِيًّا – бала, сабый.

Аять тәфсире:

Мәрьям, Гыйсаны күрсәтеп, кавеменә аның белән сөйләшергә ишарәт кылды. Ул аларга: "Бу бала белән сөйләшегез, ул сезгә җавап бирер", – дигән мәгънәдә ишарәт ясады. Ләкин кавеме моны аңламады һәм гаҗәпләнеп, хәтта ачуланып: "Без ничек инде бишектә яткан сабый бала белән сөйләшә алабыз? Ул әле имезүче бала бит, аның сөйләшергә сәләте юк", – диделәр. Алар Мәрьямне үзләреннән көләргә тели дип уйладылар, чөнки алар Гыйсаның Аллаһның могҗизалы рәвештә сөйләшәчәген белми иделәр. Бу аятьтә Аллаһның кодрәте күрсәтелә: Ул теләгән нәрсәне теләгән рәвештә эшли ала, хәтта сабый баланы да сөйләштерә ала.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһның кодрәте чиксез – Ул теләсә, гадәттән тыш эшләр кыла ала, шуңа күрә һәрнәрсәдә Аллаһка ышанырга кирәк.
2. Мәрьямнең сабырлыгы һәм Аллаһка тәвәккәллеге – ул авыр хәлдә дә Аллаһның ярдәменә ышанды, без дә кыенлыкларда Аллаһка таянырга өйрәнергә тиеш.
3. Могҗизалар Аллаһның расүлләренә ярдәме белән була – Гыйсаның сөйләшүе аның пәйгамбәрлегенә дәлил булды, бу безнең өчен дә Аллаһның динендәге хакыйкатьне ныгытучы гыйбрәт.