Surah Maryam — Aya 29

Ma’anonin Kalmomi:

• فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ: Sai ta yi nuni da shi (wato zuwa ga ɗanta Ɗan Allah? A’uzu billah! Ma’ana: zuwa ga annabi Isa).
• الْمَهْدِ: Wurin da aka kwantar da jariri, wato shimfiɗar jariri.
• صَبِيًّا: Yaro ƙarami wanda har yanzu yana shan nono.

Tafsirin Ayar:

A lokacin da mutanenta suka zarge ta da babban laifi, kuma suka yi mata magana mai tsanani, sai Maryamu ta yi nuni da ɗanta Isa (a.s.) tana nufin: “Ku tambaye shi, shi zai ba ku amsa.” Amma mutanen suka yi mamaki, suka ce mata: “Yaya za mu yi magana da wani yaro da yake har yanzu a cikin shimfiɗar jariri, yana shan nono? Wannan abu ne mai nisa daga hankali.” Suna tsammanin tana yi musu ba’a ne, ko kuma ta haukace. Amma abin da suka sani ba shi ne cewa wannan yaro magana ce ta Allah a gare shi, kuma al’ajabi ne daga Allah wanda ya nuna ikonsa.

Fa’idojin Ayat:

1. Ikon Allah ba shi da iyaka; yana iya sa jariri yayi magana yayinda yake cikin shimfiɗa, domin ya tabbatar da tsarkin Maryamu da kuma mu’ujizar annabinsa.
2. Nuna tsananin imani da juriya na Maryamu (a.s.), domin ta dogara ga Allah a lokacin da mutane suka zarge ta, ba tare da ta ji tsoro ba.
3. A cikin ayar akwai kwarin gwiwa ga muminai cewa idan suka fada cikin wahala ko zarge-zarge, Allah zai iya ba su mafita ta hanyar da ba su sani ba.
4. Muhimmancin yin shiru a lokacin da magana ba ta da amfani, kuma a bar magana ga wanda ya cancanta, kamar yadda Maryamu ta bar magana ga Isa (a.s.).