Məryəm surəsi — Ayə 29

Kəlmələrin mənaları:

• Əşarət – işarə etdi.
• Məhd – beşik, körpənin yatdığı yer.
• Səbiyyən – körpə, hələ südəmər uşaq.

Təfsir:

Məryəm (Allahın salamı olsun ona) qövmünün qınaq və ittihamları ilə üzləşdikdə, onlara heç bir söz demədi. Çünki o, Allahın əmri ilə oruc (sükut) vədini tutmuşdu. Bunun əvəzinə, o, heyrətamiz və qeyri-adi bir hərəkət etdi – əlini beşikdə uzanan körpəsi İsaya (Allahın salamı olsun ona) tərəf işarə etdi. Sanki onlara dedi: "Bu körpə ilə danışın, o sizə cavab verəcək."

Qövm bu işarəni görüb qəzəbləndi və istehza ilə dedi: "Bu nə deməkdir? Sən bizdən beşikdə olan bir körpə ilə danışmağımızı istəyirsən? Hələ südəmər olan, danışmağı bacarmayan bir uşaqla necə danışa bilərik?" Onlar bu sözləri ilə Məryəmin ağlına şübhə etdilər və onu ələ saldılar. Lakin onlar bilmirdilər ki, Allahın qüdrəti hər şeyə qadirdir və İsa (ə.s.) Allahın möcüzəsi ilə beşikdə ikən danışacaqdı.

Bu hadisə bizə öyrədir ki, Allahın qüdrəti qarşısında heç bir şey qeyri-mümkün deyil. İnsanların ağlı ilə qavraya bilmədiyi işlər də Allah üçün asandır. Məryəm (ə.s.) öz Rəbbinə tam təvəkkül etdi və heç bir vəziyyətdə ümidini kəsmədi. Bu, möminlər üçün böyük bir dərsdir: çətin anlarda Allahın köməyinə inanmaq və Onun qüdrətinə güvənmək lazımdır.

Ey möminlər! Bu ayə bizə göstərir ki, Allah bəzən gözlənilməz yollarla öz bəndələrinə yardım edir. Siz də həyatınızda çətinliklərlə qarşılaşdıqda, Allahın qüdrətinə ümid bəsləyin və Onun vədinə inanın. Çünki Allah heç vaxt öz bəndələrini tənha qoymaz və haqqı batilə qalib gətirər.