Surah Maryam — Talata 4

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• وَهَنَ الْعَظْمُ – Nanghina at nanghupay ang mga buto dahil sa katandaan.
• وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا – Kumalat at pumuti ang buhok sa ulo na parang apoy na lumalagablab, isang talinghaga sa paglaganap ng uban.
• شَقِيًّا – Malungkot o sawi, ibig sabihin: hindi napakinggan o tinanggihan sa panalangin.

Interpretasyon ng Talata:

Nang tumawag si Propeta Zakariya (sumakanya nawa ang kapayapaan) sa kanyang Panginoon nang lihim, sinabi niya: "O aking Panginoon, katotohanang ako ay tumanda na, nanghina ang aking mga buto, at kumalat na ang puting buhok sa aking ulo — isang tanda ng paglipas ng edad at paglapit ng katapusan ng buhay. Ngunit sa kabila nito, hindi ako nawalan ng pag-asa sa Iyong awa, sapagkat hindi Mo ako kailanman binigo sa aking mga panalangin noong ako ay bata pa. Sa bawat pagkakataong dumulog ako sa Iyo, Iyong tinugon ang aking kahilingan at Iyong ipinagkaloob ang aking hinihingi. Kaya't ngayon, sa kabila ng aking kahinaan at katandaan, ako ay nananalig pa rin na hindi Mo ako pababayaan sa pagkakataong ito."

Mga Aral na Mapupulot:

• Ang pagtawag sa Allah nang may pagpapakumbaba at pagkilala sa sariling kahinaan ay isang dahilan upang mapakinggan ang panalangin.
• Ang pag-alala sa mga biyaya at pagtugon ng Allah sa mga nakaraang panalangin ay nagpapalakas ng pag-asa at tiwala sa Kanya.
• Ang katandaan at kahinaan ng katawan ay hindi hadlang upang manatiling matatag ang pananampalataya at patuloy na dumulog sa Allah.
• Ang pagbanggit ng mga pagsubok at kalagayan ng sarili sa harap ng Allah ay nagpapakita ng sinseridad at lalim ng debosyon, na siyang dahilan ng pagmamahal ng Allah sa Kanyang mga lingkod.