Suurah Maryam — Aayad 4

Macnaha ereyada:

• وَهَنَ الْعَظْمُ: laabtay iyo daciiftay lafo.
• اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا: oo timuhu caddaadeen si buuxda, waxaana loo ekaysiiyay ololka dabka.
• شَقِيًّا: khasaaray, nasiib xumo, ama mid laga diiday ducadiisa.

Tafsiirka:

Waxaa laga soo sheegayaa Nebi Zakariya (nabadgelyo korkiisa ha ahaato) markuu Eebaha baryayay inuu siiyo wiil, wuxuuna yidhi: "Eebow, anigu waan gaboobay, lafahaygii way i daciifeen, madaxayguna waa uu caddaaday oo shababkii waa iga tagay. Haddana Eebow, ma ahayn mid lagaa khasaariyay ducadii aan kuu baryayay, waayo waxaad i caadaystay inaad i aqbasho oo iy raalli noqotid, markasta oo aan ku baryo waad i aqbashaa, mana aad i diidin."

Nebigu wuxuu ku qirtay cilladdiisa iyo baahidiisa Eebe, isagoo sheegay in uu ku soo koray naxariista Eebe oo uu ka rajeynayo inuu aqbalo ducadiisa, isagoo ku xusay inuu horay u ahaa mid Eebe aqbalo ducadiisa, sidaas darteed wuxuu ku baryayaa Eebe inuu siiyo wiil uu dhaxlo.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Baryada Eebe waa calaamad mu'miniinta: Nebi Zakariya oo Nebi ah ayaa Eebe baryay, waxayna tusiaysaa in ducadu ay tahay cibaado weyn oo Eebe uu jecel yahay in addoonkiisu baryo.
2. Qirashada cilladda iyo baahida Eebe: Ma aha wax laga xishoodo in qofku sheego daciifnimadiisa iyo baahidiisa Eebe, waayo Eebe wuxuu jecel yahay addoonka baryootama oo is-hoosaysiiya.
3. Rajada iyo ku kalsoonaanta Eebe: In kastoo uu gaboobay oo lafihiisu daciifeen, haddana wuxuu ku kalsoonaaday Eebe inuu aqbalo ducadiisa, taasoo ina baraysa in aanan ka quusanin naxariista Eebe.
4. Ducada waa hubka mu'inka: Qofkii Eebe baryaa waa inuu ku adkaystaa oo uu yeeshaa niyad wanaag, waayo Eebe waa maqle ducada, wuxuuna aqbalayaa doonistiisa.