Sure Meryem — Ayet 4

Kelime Anlamları:

• Vehin (وَهَنَ): Zayıflamak, güçsüzleşmek, gevşemek.
• İşteale (اشْتَعَلَ): Alevlenmek, tutuşmak, yayılmak.
• Şeyben (شَيْبًا): Saç ağarması, ihtiyarlık beyazlığı.
• Şekıyyen (شَقِيًّا): Bedbaht, mahrum, hüsrana uğramış, duası reddedilmiş.

Tefsir:

Hz. Zekeriyya (a.s.), Rabbi olan Allah'a yalvararak şöyle dedi: "Ey Rabbim! Şüphesiz benim kemiğim zayıfladı, güçsüzleşti. Yaşlandım, takatim tükendi. Başım da ihtiyarlığın beyazlarıyla alev alev tutuştu; saçlarım bembeyaz oldu, bu da benim artık ömrümün son demlerinde olduğumu gösteriyor. Ey Rabbim! Ben daha önce sana yaptığım dualarda hiçbir zaman bedbaht olmadım, mahrum kalmadım. Ne zaman sana el açıp yalvarsam, sen beni boş çevirmedin, duamı kabul ettin, bana lütfettin. Şimdi de bu ihtiyarlık halimle sana yalvarıyorum; beni bu defa da boş çevirme, mahrum etme."

Bu dua, bir kulun Rabbine karşı ne kadar edepli, ne kadar ümitvar ve ne kadar samimi olması gerektiğini gösterir. Hz. Zekeriyya (a.s.), yaşlılığını ve zayıflığını bir bahane değil, bir vesile yaparak Allah'a yönelmiş; geçmişteki kabul edilmiş dualarını hatırlatarak Rabbine olan güvenini dile getirmiştir. Bu, bizlere şunu öğretir: Allah'a dua ederken asla ümitsizliğe kapılmayalım. Çünkü O, kendisine yönelen kullarını asla geri çevirmez. Kulun geçmişteki tecrübeleri, Allah'ın lütfunun ve kereminin birer şahididir. Rabbimiz, kendisine içtenlikle yalvaran kulunun sesini işitir ve ona en güzel şekilde karşılık verir. Öyleyse bizler de her halimizde, özellikle de zorluk ve yaşlılık anlarında Allah'a sığınmalı, O'ndan ümit kesmemeliyiz. Çünkü O, duaları kabul eden, ihtiyaçları gideren, merhametlilerin en merhametlisidir.