Surah Maryam — Talata 66

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Al-Insan (الْإِنسَانُ): Tumutukoy sa taong hindi naniniwala (kafir) na nagpapakita ng pagtanggi at pagmamaliit.
• Idha ma mittu (إِذَا مَا مِتُّ): Kapag ako ay namatay na at nabulok na ang aking katawan.
• La sawfa ukhraju hayyan (لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا): Tiyak na ilalabas ako mula sa aking libingan na may buhay.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay naglalahad ng sinasabi ng taong hindi naniniwala sa Muling Pagkabuhay (al-Ba'th), na siyang tumatanggi sa kakayahan ng Allah na magbigay-buhay muli sa mga patay. Sinasabi niya nang may pag-aalinlangan at pangungutya: "Kapag ako ba ay namatay na at nabulok na ang aking mga buto, talaga bang ilalabas ako mula sa aking libingan na may buhay muli?" Itinuturing niyang imposible at malayong mangyari ang ganitong pangyayari.

Ang talatang ito ay may kaugnayan sa isang partikular na pangyayari: Si Ubayy ibn Khalaf, isa sa mga pinuno ng mga hindi naniniwala sa Mecca, ay pumulot ng isang buto na nabulok na at dinurog-durog ito sa kanyang mga kamay, pagkatapos ay sinabi nang may paghamak: "Sinasabi ba ninyo na muli tayong bubuhayin pagkatapos nating maging ganitong alabok at buto?" Kaya't ipinahayag ng Allah ang talatang ito bilang pagtugon sa kanyang pagtanggi at pangungutya.

Ang pagtatanong na ito ay hindi isang tunay na paghahanap ng katotohanan, kundi isang pagpapakita ng pagmamaliit at pagtanggi sa kapangyarihan ng Allah. Sapagkat ang sinumang nag-iisip nang may katwiran ay makakaalam na ang Allah na lumikha ng tao mula sa wala sa unang pagkakataon ay may kakayahang magpanumbalik ng buhay sa kanya sa pangalawang pagkakataon.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang paniniwala sa Muling Pagkabuhay ay isa sa mga pundasyon ng pananampalataya, at ang pagtanggi dito ay nagpapakita ng kawalan ng pagkilala sa kapangyarihan ng Allah.
2. Ang paglikha ng tao sa unang pagkakataon mula sa wala ay isang malinaw na patunay na ang pagbabalik-buhay sa kanya pagkatapos ng kamatayan ay mas madali at mas magaan para sa Allah.
3. Ang pangungutya sa mga pangako ng Allah ay hindi nakababawas sa katotohanan ng mga ito, bagkus ito ay nagpapalala lamang sa kaparusahan ng mga nanunuya.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng pagmumuni-muni sa nilikha ng Allah — tulad ng pagbabago ng mga panahon at muling pag-usbong ng lupa pagkatapos ng tagtuyot — bilang katibayan ng kakayahan ng Allah na magbuhay ng mga patay.
5. Ang paniniwala sa Muling Pagkabuhay ay nagbibigay sa mananampalataya ng pag-asa sa gantimpala ng Allah at nagtutulak sa kanya sa mabubuting gawa, habang ang pagtanggi dito ay nag-aakay sa tao sa kawalang pag-asa at pagpapakasasa sa mga pagnanasa ng mundo.