Surat Maryam — Ayat 87

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• لَّا يَمْلِكُونَ : ora nduweni kekuwatan utawa ora bisa nguasani.
• الشَّفَاعَةَ : syafaat, yaiku panyuwunan pangapura marang Allah kanggo wong liya.
• عَهْدًا : janji utawa prasetya, yaiku iman lan tauhid marang Allah lan para rasul-E.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake yen wong-wong kafir iku ora nduweni kekuwatan kanggo menehi syafaat marang sapa wae. Syafaat iku mung bisa ditindakake dening wong sing wis njupuk janji karo Allah ing donya, yaiku wong-wong mukmin sing iman marang Allah lan para rasul-E. Dadi, syafaat iku ora bisa ditindakake dening wong kafir, lan uga ora bisa diwenehake marang wong kafir. Sing bisa menehi syafaat mung wong mukmin sing wis diijini dening Allah, lan sing bisa disyafaati mung wong sing wis diijini dening Allah uga. Iki nuduhake yen syafaat iku kabeh ana ing tangan Allah, lan mung wong sing wis netepi janji iman lan tauhid marang Allah sing bisa entuk bagian saka syafaat kasebut.

3) Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen iman lan tauhid marang Allah iku dadi kunci kanggo entuk syafaat ing dina kiamat. Wong sing netepi janji iman ing donya bakal entuk pertolongan lan syafaat saka Allah.
• Ayat iki uga ngelingake yen syafaat iku dudu hak manungsa, nanging kabeh ana ing kekuwasane Allah. Mula, kita ora kena ngarep-arep marang syafaat wong liya, nanging kudu ngupayakake iman lan amal saleh dhewe.
• Ayat iki menehi pangarep-arep marang wong mukmin yen dheweke ora bakal kelangan pertolongan Allah, amarga wis njupuk janji karo Allah. Iki ndadekake kita luwih semangat ngupayakake iman lan tauhid.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama sing adil lan jelas, amarga menehi kabar gembira marang wong mukmin lan ngelingake wong kafir kanthi cara sing gampang dimangerteni.