Surja Merjem — Ajet 87

Kuptimet e fjalëve:

• لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ – Nuk kanë në dorë ndërmjetësimin (shefaatin) për askënd.
• إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ – Përveç atij që ka marrë (ka siguruar) për vete.
• عِندَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا – Tek i Gjithëmëshirshmi një besëlidhje (dhe premtim).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na bën të ditur se jobesimtarët nuk kanë asnjë fuqi për të ndërmjetësuar (shefaat) për askënd në Ditën e Gjykimit, as për veten e tyre e as për të tjerët. Ndërmjetësimi atë ditë është vetëm i atyre që kanë marrë besëlidhje tek i Gjithëmëshirshmi – e kjo besëlidhje është besimi në Allahun dhe në të dërguarit e Tij, dhe ndjekja e rrugës së drejtë. Pra, vetëm besimtarët e sinqertë, të cilët Allahu i ka lejuar për ndërmjetësim dhe i ka nderuar me këtë pozitë, mund të ndërmjetësojnë, dhe vetëm për ata që Allahu ka dhënë leje që të ndërmjetësohet për ta. Ndërmjetësimi nuk është çështje që dikush e merr me forcë apo me lidhje farefisnore, por është dhuratë dhe nder nga ana e Allahut për besimtarët e devotshëm.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ndërmjetësimi në Ditën e Gjykimit është vetëm me lejen e Allahut dhe vetëm për ata që Ai i ka nderuar – kjo na mëson se çdo gjë është në dorën e Allahut dhe se Ai është Sunduesi absolut.
2. Besëlidhja e vërtetë me Allahun është besimi i sinqertë dhe veprat e mira – kjo na nxit që ta ruajmë këtë besëlidhje gjatë gjithë jetës sonë.
3. Ajeti na mbush me shpresë, sepse na tregon se rruga për në shpëtim është e hapur për këdo që beson dhe vepron mirë, pavarësisht prejardhjes apo pozitës së tij.
4. Na bën të kuptojmë se asgjë nuk mund të na shpëtojë atë ditë përveç besimit tonë dhe marrëdhënies sonë të mirë me Allahun – prandaj duhet ta përqendrojmë jetën tonë në këtë drejtim.