Surat Maryam — Ayat 88

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَقَالُوا (wa qālū): lan padha ngucap.
• اتَّخَذَ (ittakhadza): njupuk, nggawe, utawa netepake.
• الرَّحْمَٰنُ (ar-Raḥmān): Allah Kang Maha Welas.
• وَلَدًا (waladan): anak.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nyritakake bab wong-wong kafir kang padha ngucap menawa Allah iku duwe anak. Sing diarani dening ayat iki yaiku wong Yahudi, wong Nasrani, lan saweneh wong musyrik kang padha ngaku yen Allah duwe anak. Wong Yahudi ngucap Uzair iku anake Allah, wong Nasrani ngucap Isa iku anake Allah, lan saweneh wong musyrik ngucap para malaikat iku putri-putrine Allah. Kabeh pangucap iku gedhe banget dosane lan ora pantes disandhangake marang Allah. Allah iku Maha Suci lan Maha Tunggal, ora butuh anak, ora duwe anak, lan ora ana kang padha karo Panjenengane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora ngucapake bab Allah tanpa ngelmu, amarga iku bisa dadi dosa gedhe.
• Kita kudu ngerti yen Allah iku Maha Tunggal, ora duwe anak lan ora ana kang padha karo Panjenengane.
• Islam ngajak manungsa supaya nganggo akal lan ati kang resik nalika ngomong bab Allah.
• Kanthi ngerti kesalahane wong-wong kafir, kita saya tambah iman lan syukur marang Allah kang wis nuduhake dalan kang bener.
• Ayat iki uga nuduhake yen Al-Qur'an iku sumber kanggo mbenerake pangucap-pangucap kang salah bab Allah, supaya manungsa ora kesasar.