Surja Merjem — Ajet 90

Kuptimet e fjalëve:

• يَتَفَطَّرْنَ: çahen e copëtohen.
• تَنشَقُّ: çahet e ndahet.
• تَخِرُّ: bie e shembet.
• هَدًّا: rrëzim e shembje të njëpasnjëshme e të fuqishme.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se sa i rëndë dhe i tmerrshëm është thënia e atyre që i përshkruajnë Atij bir – e lartë qoftë Ai nga ajo që i përshkruajnë! Aq e madhe është kjo fjalë, saqë qiejt gati sa nuk çahen e copëtohen nga tmerri i saj, toka gati sa nuk ndahet e shkëputet, dhe malet gati sa nuk shemben e rrëzohen me rrëzim të fuqishëm, nga zemërimi për këtë fjalë të shëmtuar që i atribuohet Allahut – lavdia e Tij qoftë e lartë. Kjo tregon madhështinë e këtij mëkati dhe neverinë e tij të jashtëzakonshme në qiell e në tokë, sepse krijesat e mëdha dridhen nga kjo fjalë, ndërsa njeriu i vogël e i dobët e thotë atë pa u druajtur.

Përfitimet nga ajeti:

1. Madhështia e Allahut dhe pastërtia e Tij nga çdo mangësi – Ai nuk ka nevojë për bir, sepse gjithçka në ekzistencë është krijesë e Tij dhe nënshtrohet ndaj Tij.
2. Kjo ajet na mëson se sa i madh është nderi i fjalës së mirë dhe sa i rëndë është dënimi për fjalën e keqe – prandaj muslimani duhet të ruajë gjuhën e tij nga çdo thënie që e zemëron Allahun.
3. Në këtë ajet ka një nxitje për t'u thelluar në njohjen e Allahut dhe për t'u larguar nga çdo besim i shtrembëruar, sepse besimi i pastër është themeli i lumturisë në këtë botë dhe në botën tjetër.
4. Ajeti tregon se krijesat – qiejt, toka dhe malet – ndiejnë frikë dhe respekt ndaj Allahut, gjë që e bën njeriun të ndiejë madhështinë e Krijuesit dhe të përulet para Tij me bindje e dashuri.