ซูเราะฮฺ มัรยัม — อายะฮฺ 90

ความหมายของคำสำคัญ:

• يَتَفَطَّرْنَ หมายถึง แตกแยกออกเป็นเสี่ยง ๆ หรือปริแตกออก
• تَنشَقُّ หมายถึง แยกออก ฉีกออก หรือแตกออก
• تَخِرُّ หมายถึง ล้มลง พังทลายลง
• هَدًّا หมายถึง การพังทลายลงอย่างรุนแรง ทลายลงเป็นเสี่ยง ๆ

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงความรุนแรงและความน่ากลัวของคำกล่าวที่อ้างว่าพระผู้เป็นเจ้ามีพระบุตร ซึ่งเป็นคำกล่าวที่ร้ายแรงและเป็นเท็จอย่างยิ่ง จนทำให้สรรพสิ่งในจักรวาลแทบจะพังทลายลงด้วยความพิโรธและความหวาดหวั่นต่อความยิ่งใหญ่ของพระองค์

ท้องฟ้าทั้งหลายแทบจะแตกแยกออกจากกันเป็นเสี่ยง ๆ ด้วยความน่ากลัวของคำกล่าวนี้ แผ่นดินแทบจะแยกออกและถล่มลงไป และภูเขาทั้งหลายแทบจะล้มลงพังทลายอย่างยับเยิน ด้วยความพิโรธของพระเจ้าต่อผู้ที่กล่าวคำเท็จอันมหันต์นี้

การที่ท้องฟ้า แผ่นดิน และภูเขา ซึ่งเป็นสิ่งที่แข็งแกร่งและใหญ่โต ถึงกับแทบจะพังทลายลง เพียงเพราะได้ยินคำกล่าวเช่นนี้ ย่อมแสดงให้เห็นว่าคำกล่าวอ้างดังกล่าวเป็นสิ่งที่ร้ายแรงและน่ากลัวเพียงใดในทัศนะของพระผู้เป็นเจ้า และเป็นการยืนยันถึงความบริสุทธิ์ของพระองค์จากการมีพระบุตรอย่างสิ้นเชิง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความยิ่งใหญ่และความบริสุทธิ์ของพระผู้เป็นเจ้าจากการมีภาคีหรือพระบุตร เป็นเรื่องที่จริงจังและสำคัญยิ่ง จนธรรมชาติทั้งมวลแทบจะพังทลายเมื่อมีการกล่าวร้ายต่อพระองค์
2. การรักษาความศรัทธาที่ถูกต้องและบริสุทธิ์ต่อพระเจ้า เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับมนุษย์ เพราะการเบี่ยงเบนไปสู่ความเชื่อที่ผิดนั้นเป็นบาปมหันต์
3. ความเมตตาของพระเจ้าที่ทรงให้มนุษย์มีชีวิตอยู่ต่อไป แม้จะมีการกล่าวร้ายต่อพระองค์เช่นนี้ แสดงให้เห็นถึงความอดทนและความรักของพระองค์ที่มีต่อมนุษย์ ซึ่งควรทำให้เรารู้สึกสำนึกในพระคุณและหันกลับมาหาพระองค์
4. การที่ธรรมชาติทั้งมวลแสดงความเคารพยำเกรงต่อพระเจ้า เป็นบทเรียนให้มนุษย์ตระหนักถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ และไม่ควรละเมิดต่อพระบัญชาของพระองค์