Surah Maryam — Talata 95

Paliwanag sa mga Salita:

• Ātīhi – darating sa Kanya (sa Allah).
• Fardan – nag-iisa, mag-isa, walang kasama.

Interpretasyon ng Talata:

Sa Araw ng Pagkabuhay, bawat isa sa mga nilalang — maging sila man ay mga sumamba sa iba bukod kay Allah o mga sumamba kay Allah — ay darating sa harap ng kanilang Panginoon nang nag-iisa. Wala silang kasamang kayamanan, mga anak, o anumang makakatulong sa kanila. Ang bawat tao'y haharap sa Allah nang mag-isa, hiwalay sa kanyang pamilya, mga kaibigan, at lahat ng kanyang tinataglay sa mundo. Sa sandaling iyon, ang tanging mahalaga ay ang kanyang mga gawa at pananampalataya. Walang sinuman ang makakapamagitan para sa kanya maliban sa pahintulot ng Allah, at walang kayamanan o kapangyarihan ang makapagliligtas sa kanya mula sa pagtutuos.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang talatang ito ay nagpapaalala sa atin na ang bawat tao ay mananagot sa kanyang sariling mga gawa — walang sinuman ang maaaring magtago sa likod ng kanyang pamilya, kayamanan, o katayuan sa lipunan.
2. Ang tunay na kayamanan ay ang mabubuting gawa at matatag na pananampalataya, sapagkat ito lamang ang makakasama natin sa Araw ng Paghuhukom.
3. Ang pagiging nag-iisa sa harap ng Allah ay nagtuturo sa atin ng pagpapakumbaba — na tayo ay mga lingkod lamang ng Allah, at sa Kanya tayo babalik.
4. Ang kaalamang ito ay nag-uudyok sa atin na maging matapat sa ating pagsamba at pakikipagkapwa-tao, at maghanda para sa araw na iyon habang may panahon pa tayo sa mundo.
5. Ang kagandahan ng Islam ay nakikita sa pagiging makatarungan ng Allah — binibigyan Niya ang bawat isa ng pagkakataong magsumikap para sa Kanyang kasiyahan, at ang Kanyang paghatol ay walang kinikilingan.