ซูเราะฮฺ มัรยัม — อายะฮฺ 95

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• آتِيهِ: แปลว่า "มายังพระองค์" หมายถึงการกลับไปหาอัลลอฮ์ในวันกิยามะฮ์
• فَرْدًا: แปลว่า "เพียงลำพัง" หมายถึงการมาคนเดียวโดยไม่มีผู้ใดติดตามมา

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของมนุษย์ทุกคนในวันกิยามะฮ์ว่า ทุกคนจะต้องกลับไปหาอัลลอฮ์เพียงลำพัง โดยไม่มีทรัพย์สินใดๆ ติดตัว ไม่มีลูกหลาน หรือผู้ช่วยเหลือใดๆ มาปกป้องคุ้มครองได้ ทุกคนจะถูกเรียกมาแต่เพียงผู้เดียว โดยไม่มีอำนาจหรือสิ่งใดที่จะมาช่วยเหลือได้ในวันนั้น

มนุษย์ทุกคนไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ไม่ว่าจะมีอำนาจวาสนา หรือยากจนข้นแค้นเพียงใด ต่างก็ต้องมายืนต่อหน้าอัลลอฮ์ในสภาพที่โดดเดี่ยวสิ้นเชิง สิ่งที่เคยยึดถือและภาคภูมิใจในโลกนี้ เช่น ทรัพย์สมบัติ ลูกหลาน ตำแหน่งหน้าที่ จะไม่สามารถติดตามมาช่วยเหลือได้แม้แต่น้อย ทุกคนจะถูกนำมาพิพากษาตามการงานที่ได้กระทำไว้ในโลกดุนยาเท่านั้น

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ – การที่ทุกคนต้องมาปรากฏตัวเพียงลำพังต่อหน้าอัลลอฮ์ แสดงให้เห็นถึงความยุติธรรมอันสมบูรณ์ของพระองค์ ที่จะทรงพิพากษาทุกคนอย่างเท่าเทียมกันโดยไม่มีการลำเอียงหรือเลือกปฏิบัติ
2. การไม่ยึดติดกับสิ่งของทางโลก – อายะฮ์นี้สอนให้เราตระหนักว่า ทรัพย์สินและลูกหลานไม่สามารถช่วยเหลือเราในวันสุดท้ายได้ ดังนั้นเราควรใช้ชีวิตโดยไม่ยึดติดกับสิ่งเหล่านี้มากเกินไป และหมั่นทำความดีเพื่อเป็นทุนสำหรับวันนั้น
3. ความรับผิดชอบส่วนบุคคล – การมาปรากฏตัวเพียงลำพัง สะท้อนให้เห็นว่าทุกคนต้องรับผิดชอบการงานของตนเอง ไม่มีใครช่วยแบ่งเบาภาระของใครได้ จึงควรเร่งทำความดีและแก้ไขตนเองก่อนที่วันนั้นจะมาถึง
4. ความเมตตาของอัลลอฮ์ – แม้ทุกคนจะมาอย่างโดดเดี่ยว แต่อัลลอฮ์ผู้ทรงเมตตาจะทรงพิพากษาด้วยความยุติธรรมและความเมตตา ผู้ใดที่ทำดีแม้เพียงเล็กน้อยก็จะได้รับผลตอบแทน และผู้ที่ศรัทธาและทำความดีจะได้รับความโปรดปรานจากพระองค์ในวันนั้น