سوره بقره — آیه 107

معانی کلمات:

• مُلک: فرمانروایی مطلق و مالکیت کامل و تصرف نافذ.
• وَلِیّ: سرپرست، یاور و دوستی که امور انسان را بر عهده گیرد.
• نَصیر: یاریکنندهای که انسان را از آسیب و عذاب محافظت کند.

تفسیر آیه:

آیا نمیدانی - ای پیامبر - که خداوند یگانه، مالک و فرمانروای مطلق آسمانها و زمین است؟ او هر چه بخواهد حکم میکند و هر طور که اراده کند فرمان میدهد. اوست که به بندگانش امر و نهی میکند و هر حکمی را که مصلحت بداند مقرر میدارد و هر چه را که بخواهد نسخ میکند. پس ای امت پیامبر، بدانید که برای شما هیچ سرپرست و یاوری جز خداوند نیست که بتواند کارهایتان را سامان دهد یا از شما در برابر عذاب الهی دفاع کند. اگر خداوند بخواهد شما را عذاب کند، هیچ کس یارای جلوگیری از آن را ندارد و اگر بخواهد شما را یاری کند، هیچ قدرتی توان مقابله با او را نخواهد داشت. پس تنها اوست که سزاوار اطاعت و بندگی است و همه امور به دست اوست.

فواید و پیامهای آیه:

1. شناخت مالکیت مطلق خداوند بر هستی، دل انسان را از ترس غیر او میرهاند و او را تنها به خداوند امیدوار میسازد.
2. آگاهی از اینکه هیچ ولی و یاوری جز خدا نیست، انسان را از وابستگی به قدرتها و افراد ناتوان بازمیدارد و او را به توکل بر خداوند توانا سوق میدهد.
3. این آیه به مؤمنان آرامش میبخشد که در سایه ولایت خداوند، هیچ دشمنی نمیتواند به آنان آسیب برساند و خداوند همواره حامی و پشتیبان بندگان مخلص است.
4. یادآوری مالکیت خداوند، انسان را به بندگی و اطاعت در برابر فرمانهای او ترغیب میکند و او را از سرکشی و نافرمانی بازمیدارد.