سوره بقره — آیه 11

معانی کلمات:

• لا تُفسِدوا: فساد و تباهی ایجاد نکنید؛ مراد کفر، گناهان، و بازداشتن مردم از راه حق است.
• مُصلِحون: اصلاحکنندگان و ساماندهندگان امور.

تفسیر آیه:

هنگامی که به این گروه (منافقان یا اهل کتاب) گفته میشود: «در زمین فساد نکنید» — یعنی دست از کفر، گناه، پنهانکردن اسرار مؤمنان و همپیمانی با دشمنان بردارید — آنها از روی دروغ و ستیزهجویی پاسخ میدهند: «ما فقط اصلاحکنندهایم!» آنان با این ادعای باطل، کارهای زشت خود را زیبا جلوه میدهند و خود را نیکوکار و ساماندهنده معرفی میکنند، در حالی که در حقیقت با کفر و نفاق خود، تباهی و ویرانی را در زمین گسترش میدهند و مردم را از راه راست بازمیدارند.

فواید و پیامهای آیه:

• انسان باید در ادعاهای خود صادق باشد و کارهایش را با گفتارش بسنجد؛ زیرا خداوند به ظاهر اعمال نگاه میکند، نه به ادعاهای پوچ.
• خطرناکترین فساد، فسادی است که در لباس اصلاحگری عرضه شود؛ پس مؤمن باید هوشیار باشد و فریب شعارهای زیبای منافقان را نخورد.
• این آیه به ما میآموزد که معیار حق و باطل، گفتار و شعار نیست، بلکه واقعیت و نتیجه عمل است؛ هر که در زمین امنیت و هدایت بیاورد، مصلح است و هر که تفرقه و گمراهی بپراکند، مفسد.
• اسلام دین صداقت و راستی است و پیروان آن را به پرهیز از هرگونه نفاق و دورویی دعوت میکند تا جامعه پاک و آباد بماند.