Suurah Al-Baqarah — Aayad 11

Macnada Erayada:

• لَا تُفْسِدُوا – ha fasaadinina, ha kharaabina.
• فِي الْأَرْضِ – dhulka, i.e. bulshada iyo dadka ku nool.
• مُصْلِحُونَ – waxaan nahay kuwa wanaajiya, kuwa hagaajiya.

Tafsiirka Aayadda:

Marka loo yiraahdo kuwaas (munaafiqiinta ama yuhuudda): "Ha fasaadinina dhulka" – ha ku fashilina xumaanta, gaalnimada, iyo ka hor istaagidda dadka inay rumaystaan Nabiga ﷺ iyo Quraanka – waxay ku jawaabaan been iyo iska weyni: "Waxaan nahay kuwa wax hagaajiya, waxaan nahay kuwa wanaagga ku shaqeeya." Waxayna ku andacoonayaan inay yihiin kuwa kala saara runta iyo baadilka, iyagoo dhab ahaan kuwa fasaadka iyo kharaabka dhulka ku wada, laakiin iyagoo been sheeganaya inay yihiin kuwa hagaajiya.

Waa kuwa marka la waaniyo ay iska weyneeyaan oo ay sheegtaan wax ka soo horjeeda xaalkooda, sida hadalkooda "waan rumaynay" iyagoo been sheegaya. Fasaadkoodu wuxuu ku dhex jiraa dhulka, laakiin ma dareensana inay fasaadiyaan, waxayna u malaynayaan inay wax hagaajinayaan.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Munaafiqiintu waxay leeyihiin astaan lagu garto: waxay ku andacoonaan wanaag iyo hagaajin, iyagoo dhab ahaan fasaad ku wada. Taasna waa inay ka digtoonaadaan dadka muslimiinta ah.
2. Qofka fasaadka ku shaqeeya waa inaan lagu kalsoonaan hadalkiisa, waayo wuxuu u sheegi karaa wax ka soo horjeeda xaalkiisa, sida ay yuhuuddu iyo munaafiqiintu yeeleen.
3. Aayaddu waxay ina baraysaa inaan nahay kuwa waaniya wanaagga oo ka reebaya xumaanta, laakiin marka la waaniyo qofka fasaadka iyo xumaanta ku jira, waa inaan ka filnaa inuu iska weyneeyo oo uu sheegto wax ka soo horjeeda, sidaa darteed waa inaan ku adkaysannaa xaqa.
4. Waxaa nagu waajib ah inaan ka fogaanno fasaadka dhulka, oo ah kharaabinta bulshada, gaalnimada, iyo ka hor istaagidda dadka inay ku soo biiraan Islaamka, waayo Ilaahay wuxuu ku amray wanaajinta dhulka, ma aha fasaadkiisa.