Surja El-Bekare — Ajet 117

Kuptimet e fjalëve:

• Bedî'us-semâvâti vel-ard: Krijuesi i qiejve dhe i Tokës pa ndonjë shembull të mëparshëm.
• Kadâ: Vendosi, caktoi dhe deshi.
• Emren: Një çështje ose një gjë.
• Kun fe-jekûn: "Bëhu!" – dhe ajo bëhet menjëherë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar është Krijuesi i qiejve dhe i Tokës, i cili i krijoi ato pa ndonjë model të mëparshëm, pra i shpiku nga hiçi me fuqinë e Tij të pakufishme. Kur Ai dëshiron të realizojë një çështje ose të sjellë në ekzistencë diçka, mjafton që t'i thotë asaj "Bëhu!" – dhe ajo bëhet në çast, pa vonesë dhe pa pengesë. Kjo tregon se vullneti i Tij është absolut dhe fuqia e Tij nuk njeh kufij, sepse asgjë nuk mund t'i kundërvihet urdhrit të Tij. Ai nuk ka nevojë për mjete apo shkaqe, por vetëm me fjalën e Tij krijohet gjithçka që Ai dëshiron.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Madhështia e Krijuesit: Ajeti na bën të reflektojmë mbi fuqinë e pafund të Allahut, i cili krijoi qiejt dhe Tokën pa asnjë shembull paraprak, gjë që forcon besimin në madhështinë e Tij.
2. Lehtësia e gjërave për Allahun: Kur Allahu dëshiron diçka, ajo ndodh menjëherë, pa mundim dhe pa vështirësi. Kjo na mëson se asnjë problem nuk është i pamundur për Allahun, ndaj duhet t'i drejtohemi Atij me lutje dhe besim të plotë.
3. Rëndësia e vullnetit hyjnor: Gjithçka në këtë univers ndodh sipas vullnetit dhe caktimit të Allahut, prandaj muslimani duhet të kënaqet me caktimin e Tij dhe t'i dorëzohet plotësisht Atij.
4. Inkurajim për besim të fortë: Ky ajet na fton të forcojmë lidhjen me Allahun, sepse Ai që krijon nga hiçi, sigurisht që mund t'i përgjigjet lutjeve tona dhe t'i zgjidhë të gjitha çështjet tona.
5. Njohja e madhështisë së Kuranit: Ky ajet na tregon se Krijimi i Allahut është dëshmi e vërtetësisë së fesë islame, duke na nxitur të lexojmë dhe të meditojmë mbi Kuranin për të forcuar imanin tonë.