سوره بقره — آیه 117

معانی واژگان:

• بَدیع: آفرینندهای که چیزی را بدون نمونه و الگوی پیشین پدید میآورد.
• قَضی: اراده کرد، مقرر نمود و حکم قطعی صادر کرد.
• أمر: کار، پدیده، موجود.
• کُن: باش، موجود شو.

تفسیر آیه:

خداوند متعال، پدیدآورندهی آسمانها و زمین است؛ آفرینندهای که آنها را بدون هیچ نمونه و الگوی قبلی خلق کرده است. هیچ آفرینندهای پیش از او نبوده تا از روی آن تقلید کند و هیچ طرح و نقشهای از پیش وجود نداشته است. او از هیچ، جهان هستی را پدید آورد.

و هنگامی که ارادهی قطعی او به چیزی تعلق گیرد و بخواهد آن را به وجود آورد، تنها کافی است به آن بگوید: «باش»؛ پس بیدرنگ موجود میشود و تحقق مییابد. هیچ مانعی نمیتواند جلوی فرمان او را بگیرد و هیچ تأخیری در آن راه ندارد. ارادهی او مطلق است و همهچیز در برابر فرمان او تسلیم است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه عظمت و قدرت بیپایان خداوند را نشان میدهد؛ او خالقی است که از هیچ، همهچیز را آفریده و این خود دلیلی بر یگانگی و بینیازی اوست.
• ایمان به قدرت مطلق خداوند، آرامش و اطمینان را در دل انسان زنده میکند؛ زیرا میداند که هیچ کاری برای خدا دشوار نیست و او بر همهچیز تواناست.
• این آیه انسان را به توکل بر خداوند دعوت میکند؛ کسی که آفرینش آسمانها و زمین برایش آسان است، قطعاً برآوردن نیازهای بندگانش نیز آسان است.
• یادآوری این حقیقت که ارادهی خداوند بر همهچیز حاکم است، انسان را از ترس و وابستگی به غیر خدا میرهاند و او را به سوی توحید خالص و بندگی خالصانه سوق میدهد.