Suurah Al-Baqarah — Aayad 117

Macnaha Erayada:

• Badiic waa kan wax abuura iyada oo aan hore loo arag wax la mid ah, waxna uga soo bixinaya wax aan jirin.
• Qadaa waa qaddaarid, go'aamin, iyo in la xukumo amarka.
• Kun waa amar ah "noqo" ama "dhac".

Tafsiirka Aayadda:

Eebbe subxaanahu waa abuuraha samooyinka iyo dhulka iyo waxa ku dhex jira, isagoo u abuuray si aan hore u jirin wax la mid ah, mana uu ku dayan cidna. Marka Eebbe doorto in uu wax dhaco ama uu go'aamiyo amar, wuxuu uun ku dhahaa "noqo", markaas uu waxaas noqdaa oo dhacaa isla markiiba, iyada oo aan waxba dib u dhigi karin ama iska caabbin karin amarkiisa. Tani waxay muujinaysaa awoodda Eebbe ee buuxda iyo in wax walba ay ku dhacaan qaddiinkiisa iyo doonistiisa, haddii ay tahay abuurista cirka iyo dhulka ama wax kasta oo kale.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Caddaaladda iyo awoodda Eebbe: Aayaddu waxay na baraysaa in Eebbe yahay kan kaliya ee wax abuura, isagoo awood u leh in uu wax kasta sameeyo haddii uu doono, taasoo keentay in dadku isku hubeeyaan kalsooni buuxda oo Eebbe ah.
2. Iimaanka Qaddiinka: Waxay xoojisaa rumeysiga qaddiinka wanaaggiisa iyo sharrigiisa, maxaa yeelay wax walba waxay ku dhacaan amarka Eebbe, taasoo dadka ku hanuuninaysa in ay ku qanacaan waxa Eebbe qaddaray.
3. Fudaydka Abuurista: Aayaddu waxay dadka u muujinaysaa in abuurista Eebbe aysan ku dhibsaneeyn, sidaa darteed waa in aan cidna la wadaajin cibaadada, waana in laga fogaado shirkka.
4. Dhiirigelinta Cilmiga: Marka dadku gartaan in Eebbe abuuray koonka si qumman oo xigmad leh, waxay ku boorrinaysaa in ay baaraan oo ay ka fikiraan abuurista Eebbe, taasoo u horseedaysa iimaan iyo xikmad dheeri ah.