سورت بقره — آیت 206

د کلمو معناګانې:

• اتَّقِ اللَّهَ: د الله وېره وکړه، د هغه له عذابه ځان وساته.
• الْعِزَّةُ: کبر، تکبر او د ځان لوړ ګڼل.
• بِالْإِثْمِ: د ګناه او ظلم په لار کې.
• حَسْبُهُ: هغه ته کافي دی.
• الْمِهَادُ: فراش، استوګنځی او د اوسېدو ځای.

تفسیر:

کله چې دغه منافق او فساد کوونکی سړي ته ویل شي: له الله څخه ووېرېږه، د هغه له حکمونو څخه ځان وساته او په ځمکه کې له فساد او ورانکارۍ لاس واخله، نو د هغه کبر او تکبر یې د نصیحت د منلو مخه نیسي. پرته له دې چې نصیحت ومني، د غضب او حمیت له امله په ګناه او سرغړونې کې نور هم زیاتوالی راولي. داسې کس ته د جهنم اور کافي دی چې د هغه جزا او سزا وي، او جهنم ډېر بد استوګنځی او د اوسېدو ځای دی.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې کبر او تکبر د انسان د هلاکت لوی سبب دی، ځکه چې کبر انسان له حق منلو او نصیحت اوریدو څخه منع کوي.
• نصیحت کول د مسلمانانو له مهمو دندو څخه دي، خو باید په داسې انداز او طریقه وشي چې د مقابل لوري په زړه کې اغېز وکړي.
• هغه څوک چې د الله له وېري ځان لرې کوي او د خپل کبر له امله په ګناهونو کې ډوبیږي، د هغه پایله د جهنم اور دی، چې تر ټولو بد ځای دی.
• دا آیت مونږ ته د تواضع او عاجزۍ درس راکوي، چې باید تل د حق منلو ته چمتو واوسو او خپل نفس د کبر او غرور څخه پاک وساتو.