ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 206

የቃላት ማብራሪያ፦

• ኢትተቂልላህ (اتَّقِ اللَّهَ)፦ አላህን ፍራ፤ ትእዛዞቹን ጠብቅ፤ እገዳዎቹንም ተው።
• አኸዘትሁል ኢዝዘቱ (أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ)፦ ኩራትና የአላህን ሕግ አለመቀበል ያዘው፤ ከእውነት እንዳይመለስ አግደውታል።
• ቢልኢትም (بِالْإِثْمِ)፦ በኃጢአት፤ በመበደል።
• ፈሐስቡሁ ጄሄነም (فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ)፦ ገሃነም በቂው ናት፤ ማካካሻው ሆናለችው።
• ወለቢእሰል ሚሃድ (وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ)፦ እና ምንኛ መጥፎ መኝታ (መጠጊያ) ናት!

የአንቀጹ ትርጉም፦

ይህ አንቀጽ ስለ አንድ ተንኮለኛ ሰው ሁኔታ ይናገራል። እርሱ በምድር ላይ ጉዳት የሚያስከትል፣ ሰዎችንም የሚያታልል ነው። አንድ ሰው በጥሩ ምክር «አላህን ፍራ፤ ከክፉ ሥራህ ተመለስ» ቢለው፣ እርሱ ግን ምክሩን አይቀበልም። ከዚያ ይልቅ ኩራቱና የድሮው የድንቁርና ቅንጦት ወደ ተጨማሪ ኃጢአት ይጎትቱታል። እውነቱን ለመቀበል ፈቃደኛ አይሆንም፤ በክፋቱ ላይ ይጸናል።

እንዲህ ያለው ሰው ምክርን አለመቀበሉ ብቻ ሳይሆን፣ ኩራቱ ወደ ተጨማሪ ጥፋት እየመራው ነው። ስለዚህ አላህ የሚሰጠው ቅጣት ገሃነም ናት። እርሷ ለእርሱ በቂ ማካካሻ ናት። እና ምንኛ መጥፎ መኝታ ናት! ይህች ስፍራ ለእነዚያ ትዕቢተኞችና ኃጢአተኞች ከሁሉ የከፋ መጨረሻ ናት።

ይህ አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ይሰጣል፦ አንድ ሰው ስህተቱን ሲነገረው በትህትና መቀበል እና ወደ አላህ መመለስ እጅግ ውብ ባህሪ ነው። ኩራት ግን ሰውየውን ከእውነት ያርቃል፤ ወደ ጥፋትም ይጎትተዋል። ስለዚህ ልባችንን ለምክር ክፍት እናድርግ፤ እውነትን ስንሰማ በደስታ እንቀበል። አላህ በቁርአን በኩል የሚሰጠንን ማንኛውንም ጥሪ በፍቅርና በትህትና ስንቀበል፣ ከገሃነም እንደምንድንና ወደ ገነት እንደምንገባ ተስፋ እናድርግ። አላህ ሁላችንንም ከትዕቢት ይጠብቀን፤ ልባችንንም ለእውነት አዳሪ ያድርገው።