සූරා අල්-බකරා — ආයාත් 206

වදන්හි අර්ථ:

• اتَّقِ اللَّهَ: අල්ලාහ්ට බිය වී ඔහුගේ නියෝග පිළිපදින්න.
• الْعِزَّةُ: අහංකාරය, උඩඟුකම සහ ගෞරවාන්විත හැඟීම.
• بِالْإِثْمِ: පාපය කෙරෙහි ඇති උඩඟුකම, එනම් පාපය දිගටම කිරීමට ඇති මුරණ්ඩුකම.
• فَحَسْبُهُ: ඔහුට ප්රමාණවත් වේ.
• الْمِهَادُ: ඇඳ, විවේක ස්ථානය, නවාතැන.

අර්ථ නිරූපණය:

යම් පාපී හා කරදරකාර පුද්ගලයෙකුට උපදෙස් දෙමින්, "අල්ලාහ්ට බිය වන්න, ඔහුගේ දඬුවම ගැන බියෙන් සිටින්න, පොළොවේ කරදර හා අවුල් ජාල ඇති කිරීමෙන් වළකින්න" යැයි කියනු ලැබූ විට, ඔහු එම උපදෙස පිළිනොගනී. ඊට පටහැනිව, ඔහුගේ අහංකාරය සහ උඩඟුකම ඔහුව තවදුරටත් පාපයන් කරා තල්ලු කරයි. ඔහු සත්යය පිළිගැනීම ප්රතික්ෂේප කරන අතර, අයහපත් ක්රියාවන්හි තවදුරටත් ගැඹුරට යයි. එවැනි පුද්ගලයෙකුට නිරයේ ගින්න ප්රමාණවත් දඬුවමක් වේ. එය ඔහුගේ අවසන් නවාතැන වන අතර, එය ඉතාමත් නරක විවේක ස්ථානයකි.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. යහපත් උපදෙස් පිළිගැනීමට ඇති බාධකයක් වන්නේ අහංකාරයයි. අහංකාර පුද්ගලයා සත්යය පිළිගැනීමට මැලි වන අතර, එය ඔහුගේ විනාශයට හේතු වේ.
2. අල්ලාහ්ගේ භය (තක්වා) යනු ඕනෑම තත්වයකදී පුද්ගලයාව ආරක්ෂා කරන පලිහකි. එය ඔහුව පාපයන්ගෙන් වළක්වා යහමඟට ගෙන යයි.
3. පාපයේ ගැඹුරට යන අයට අල්ලාහ්ගේ දඬුවම අනිවාර්යයෙන්ම ළඟා වේ. කිසිවෙකුට එයින් පැන යා නොහැක.
4. මෙලොව ජීවිතය තාවකාලිකය. සැබෑ ස්ථිර ජීවිතය පරලොවය. එබැවින් ඥානවන්ත පුද්ගලයා තමාගේ පරලොව ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
5. උපදෙස් දීමේදී මෘදු බව සහ කාරුණිකත්වය අනුගමනය කළ යුතු වුවද, උපදෙස් නොපිළිගන්නා අයගේ වගකීම ඔවුන් මතම පැවරේ.