Bakara Suresi — Ayet 206

Kelime Anlamları:

• İzzet: Büyüklük taslama, kibir, gurur.
• İsm: Günah, suç, zulüm.
• Hasbühü: Ona yeter, kâfidir.
• Mihad: Döşek, yatak, kalınacak yer.

Tefsir:

Bu âyet, yeryüzünde fesat çıkaran, bozgunculuk yapan münafık kimselerin kötü bir vasfını daha beyan etmektedir. Böyle bir kişiye, Allah'tan korkması, O'nun emirlerine saygı duyması ve yasaklarından sakınması, yaptığı kötülüklerden vazgeçmesi nasihat edildiği zaman, bu öğüdü kabul etmez. Tam aksine, içindeki kibir ve büyüklük duygusu onu daha da azgınlaştırır; gururuna yediremediği için nasihati reddeder ve günahında, zulmünde ısrar eder. Bu, cahiliye döneminin sahte asalet ve onur anlayışının bir tezahürüdür; hakka boyun eğmeyi zillet sayar, bâtıl üzere direnmeyi ise şeref sanır.

İşte böyle birinin hali ne acıdır! Ona yapılan uyarılar fayda vermez, nasihatler kalbine tesir etmez. Onun için Allah Teâlâ, bu kimseye Cehennem'in yeterli olduğunu haber verir. Evet, Cehennem onun için kâfidir; hem de ne korkunç bir karşılık! O, dünyada büyüklük taslayarak hakka karşı direndi; âhirette ise Cehennem onun kalacağı yer olacaktır. Cehennem ne kötü bir döşek, ne kötü bir yataktır! Orada ateşten bir döşek üzerinde yatacak, azabın her türlüsünü tadacaktır.

Bu âyet, bizlere önemli bir ders vermektedir: Kibir, insanı hakikatten uzaklaştıran en büyük engellerden biridir. Nasihat edildiğimizde, büyüklük taslayarak reddetmek yerine, tevazu ile dinlemeli ve hakka teslim olmalıyız. Zira Allah katında asıl büyüklük, takva iledir. Kim ki kibrine yenilir de hakkı kabul etmezse, onun sonu işte bu âyette anlatıldığı gibi hüsrandır.

Rabbimiz bizleri kibirden, gururdan ve hakka karşı direnmekten muhafaza eylesin. Nasihat edildiğimizde kabul eden, hatasını görüp dönen ve takva ile O'na yaklaşan kullarından eylesin. Âmin.