ซูเราะฮฺ อัล-บะกอเราะห์ — อายะฮฺ 206

ความหมายของคำสำคัญ:

• اتَّقِ اللَّهَ: จงยำเกรงอัลลอฮ์ กล่าวคือ จงเกรงกลัวการลงโทษของพระองค์ และปฏิบัติตามคำสั่งใช้และละเว้นจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม
• الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ: ความเย่อหยิ่งจองหองที่นำไปสู่การทำบาป กล่าวคือ ความถือตัวและจองหองทำให้เขาไม่ยอมรับคำตักเตือน และยังคงทำความผิดต่อไป
• فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ: นรกญะฮันนัมนั้นเพียงพอสำหรับเขาแล้ว เป็นการตอบแทนที่คุ้มค่ากับการกระทำของเขา
• الْمِهَادُ: ที่นอน ที่พำนัก หรือที่พักพิง

การตีความหมายของอายะฮ์:

เมื่อมีผู้กล่าวตักเตือนบุคคลที่ชอบก่อความเสียหายในแผ่นดินว่า “จงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด” กล่าวคือ จงเกรงกลัวการลงโทษของพระองค์ และหยุดการทำความเสียหายและการบ่อนทำลายเสียเถิด เขาผู้นั้นมิได้ยอมรับคำตักเตือนด้วยความนอบน้อม แต่กลับมีความเย่อหยิ่งจองหองและถือตัวเข้าครอบงำ ทำให้เขาไม่ยอมกลับสู่ความถูกต้อง และยังคงมุ่งมั่นในการทำบาปและความอธรรมต่อไป ด้วยความทะนงตนและอคติแบบสมัยแห่งความโง่เขลา (ญาฮิลียะฮ์)

ดังนั้น การตอบแทนที่เพียงพอสำหรับเขาก็คือนรกญะฮันนัม ซึ่งจะเผาผลาญเขา และมันช่างเลวร้ายยิ่งนักในฐานะที่เป็นที่พำนักและที่นอนสำหรับเขาและผู้ที่ประพฤติเช่นเดียวกันกับเขา

บทเรียนและข้อคิดที่ได้จากอายะฮ์:

1. การยอมรับคำตักเตือนเป็นคุณธรรมอันสูงส่ง — ผู้ศรัทธาที่แท้จริงเมื่อถูกตักเตือนให้เกรงกลัวอัลลอฮ์ จะต้องน้อมรับด้วยความอ่อนน้อมและกลับตัวกลับใจ มิใช่แสดงความเย่อหยิ่งถือตัว
2. ความเย่อหยิ่งเป็นอุปสรรคกั้นระหว่างมนุษย์กับความจริง — ผู้ที่มีความถือตัวจะไม่สามารถยอมรับความจริงได้ แม้ความจริงจะชัดเจนเพียงใดก็ตาม เพราะหัวใจของเขาถูกปกคลุมด้วยความจองหอง
3. การตักเตือนกันในสิ่งที่ดีเป็นเรื่องปกติในสังคมมุสลิม — การสั่งสอนและตักเตือนกันให้ยำเกรงอัลลอฮ์เป็นลักษณะของสังคมมุสลิมที่แท้จริง และผู้ที่ปฏิเสธคำตักเตือนด้วยความเย่อหยิ่งจะได้รับผลกรรมอันเลวร้าย
4. ผลของการปฏิเสธความจริงคือนรก — ผู้ที่ดื้อรั้นและไม่ยอมรับคำตักเตือน แม้จะถูกเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็จะต้องพบกับจุดจบอันเลวร้ายในนรกญะฮันนัม ซึ่งเป็นที่พำนักที่เลวร้ายที่สุด
5. การเกรงกลัวอัลลอฮ์คือเกราะป้องกันจากความชั่ว — หากมนุษย์มีความยำเกรงอัลลอฮ์อยู่ในหัวใจ เขาจะไม่กล้าทำความชั่วหรือก่อความเสียหาย และจะรีบกลับตัวเมื่อถูกตักเตือน
6. อัลกุรอานให้ความสำคัญกับการขัดเกลาจิตใจ — อายะฮ์นี้สอนให้เราระวังโรคทางจิตใจ เช่น ความเย่อหยิ่ง ถือดี ซึ่งเป็นบ่อเกิดของบาปทั้งมวล และเป็นสิ่งที่ทำลายตัวมนุษย์เองก่อนที่จะทำลายผู้อื่น