Σούρα Αλ-Μπακάρα — Στίχος 56

Και (θυμηθείτε) όταν ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Ω, λαέ μου! Στ’ αλήθεια, έχετε αδικήσει τους εαυτούς σας παίρνοντας το μοσχάρι (για λατρεία). Στραφείτε, λοιπόν, με μεταμέλεια στον Δημιουργό σας και σκοτωθείτε (οι αθώοι να σκοτώσουν τους άδικους ανάμεσά σας), αυτό είναι καλύτερο για σας ενώπιον του Δημιουργού σας (από το να μπείτε στο Πυρ για πάντα).» Στη συνέχεια, (ο Αλλάχ) δέχτηκε τη μεταμέλειά σας. Στ’ αλήθεια, είναι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

Και (θυμηθείτε) όταν είπατε: «Ω, Μωυσή! Δεν θα πιστέψουμε σ' εσένα μέχρι να δούμε τον Αλλάχ φανερά.» Και τότε σας χτύπησε η φωτιά (από τον ουρανό) ενώ κοιτάζατε (ο ένας τον άλλον).

Και (θυμηθείτε τη χάρη Μας όταν χαθήκατε στη γη, και έτσι) σας σκιάσαμε με σύννεφα (από τη ζέστη του ηλίου) και σας στείλαμε κάτω το μάννα (γλυκό ποτό σαν το μέλι) και Ασ-Σάλωα (πουλάκια που μοιάζουν με τα ορτύκια) (λέγοντας): «Φάτε από τα καλά αγαθά που παρείχαμε σε σας.» (Μα έγιναν αγνώμονες) και δεν Μας έβλαψαν (σε τίποτε μέσω της παρακοής και της αγνωμοσύνης τους), μα τους εαυτούς τους αδίκησαν.

Και (θυμηθείτε) όταν είπαμε: «Μπείτε σ' αυτήν την πόλη (Ιερουσαλήμ) και φάτε απ' αυτήν ελεύθερα με ευχαρίστηση απ' όπου θέλετε, και περάστε την πύλη της υποκλινόμενοι (δηλ. με ταπεινότητα προς τον Αλλάχ) και πείτε: «Συγχώρεσέ μας.» Και θα σας συγχωρήσουμε τις αμαρτίες σας και θα αυξήσουμε (την αμοιβή) γι' αυτούς που κάνουν καλές πράξεις.