بقرہ · 62/286
ترجمو لکڻ — سوره بقرہ
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَىٰ وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ۝٦٢
Innal lazeena aamanoo wallazeena haadoo wan nasaaraa was Saabi`eena man aamana billaahi wal yawmil aakhiri wa `amila saalihan falahum ajruhum `inda Rabbihim wa laa khawfun `alaihim wa laa hum yahzanoon
📖 سنڌيءَ ۾
مؤمنن ۽ يھودين ۽ نصارن ۽ صابين منجھان جن الله ۽ قيامت جي ڏينھن کي مڃيو ۽ چڱا ڪم ڪيا تن لاءِ سندن پالڻھار وٽ سندن اجر آھي، ۽ کين نڪي ڀؤ آھي ۽ نڪي اُھي غمگين رھندا.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • هَادُوا: اهي يهودي، جيڪي حضرت موسىٰ عليه السلام جي شريعت تي هئا.
  • النَّصَارَىٰ: نصارىٰ يعني عيسائي، حضرت عيسىٰ عليه السلام جا پيروڪار.
  • الصَّابِئِينَ: صابئين جمع آهي "صابئ" جو، ان جو بنيادي مطلب آهي "هڪ دين کان ٻئي دين ڏانهن نڪرڻ". صابئين جا ٻه قسم هئا: هڪ اهي جيڪي مشرڪ هئا، ۽ ٻيا اهي جيڪي حضرت ابراهيم عليه السلام جي توحيد واري مذهب تي قائم هئا. هتي مراد اهي ئي موحد صابئين آهن.
  • أَجْرُهُمْ: انهن جو اجر ۽ ثواب.
  • عِندَ رَبِّهِمْ: انهن جي رب وٽ، يعني الله تعالى جي طرفان.
  • لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ: انهن تي ڪو به خوف نه هوندو.
  • وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ: ۽ نه اهي غمگين ٿيندا.

2) آيت جي تفسير:

بيشڪ اهي ماڻهو جيڪي هن امت مان ايمان آڻين ٿا، يعني حضرت محمد ﷺ تي ايمان آڻين ٿا ۽ سڀني ڪتابن ۽ رسولن تي يقين رکن ٿا، ۽ اهي به جيڪي پهرين امتن مان هئا، يعني يهودي جيڪي حضرت موسىٰ عليه السلام جي شريعت تي هئا، عيسائي جيڪي حضرت عيسىٰ عليه السلام جا پيروڪار هئا، ۽ صابئي جيڪي حضرت ابراهيم عليه السلام جي توحيد واري مذهب تي قائم هئا ۽ ڪنهن خاص مقرر ڪيل شريعت جا پابند نه هئا — اهي سڀ جيڪڏهن الله تعالى تي سچو ۽ خالص ايمان آڻين، قيامت جي ڏينهن ۽ جزا سزا تي يقين رکن، ۽ اهڙا نيڪ عمل ڪن جيڪي الله تعالى کي پسند هجن، ته انهن لاءِ انهن جو اجر ۽ ثواب انهن جي رب وٽ محفوظ آهي. انهن تي آخرت جي معاملن ۾ ڪو به خوف نه هوندو ۽ نه اهي دنيا جي وڃايل شين تي غمگين ٿيندا.

پر هي حڪم حضرت محمد ﷺ جي بعثت کان اڳ جو آهي. جڏهن کان حضرت محمد ﷺ آخري نبي ۽ سڀني انسانن ڏانهن موڪليل رسول طور مبعوث ٿي چڪا آهن، تڏهن کان وٺي الله تعالى ڪنهن به ماڻهو جو ڪو ٻيو دين قبول نه ڪندو سواءِ اسلام جي، يعني اهو دين جيڪو حضرت محمد ﷺ آندو آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

  • اسلام ۾ ايمان جي حقيقت: اسلام ۾ صرف زباني دعوىٰ ڪافي ناهي، پر سچو ايمان دل، زبان ۽ عمل سان گڏ هجڻ گهرجي. الله تعالى تي ايمان، آخرت تي يقين ۽ نيڪ عمل — اهي ٽي شيون هر دور ۾ نجات جو ذريعو رهيون آهن.
  • الله جي انصاف ۽ رحمت: الله تعالى انصاف ڪندڙ ۽ رحيم آهي. جيڪو به سچي دل سان الله تي ايمان آڻي ۽ نيڪ عمل ڪري، ان جو اجر ضايع نه ٿيندو. اهو ئي سبب آهي جو پراڻن امتن ۾ به اهڙن ماڻهن لاءِ ثواب جو واعدو ڪيو ويو.
  • خوف ۽ غم کان آزادي: سچي ايمان ۽ نيڪ عمل جو وڏو ثمر اهو آهي ته انسان آخرت جي خوف ۽ دنيا جي غم کان محفوظ رهي ٿو. ايمان انسان کي ذهني سڪون ۽ دل جي تسلي عطا ڪري ٿو.
  • اسلام جي آخري ۽ مڪمل شريعت هجڻ جو ثبوت: هي آيت واضح ڪري ٿي ته حضرت محمد ﷺ جي بعثت کان پوءِ اسلام ئي واحد قبول ٿيندڙ دين آهي. اهو اسلام جي عالمگيريت ۽ آخري شريعت هجڻ جو ثبوت آهي، جيڪو سڀني انسانن لاءِ هدايت جو ذريعو آهي.
  • اسلام ڏانهن رغبت: هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته اسلام اهو دين آهي جيڪو هر دور ۾ انسان جي نجات ۽ ڪاميابي جي ضمانت ڏئي ٿو. ان ۾ ايمان، عمل ۽ آخرت جي زندگي جي ڪاميابي جو مڪمل پروگرام موجود آهي. تنهن ڪري هر انسان کي گهرجي ته هو اسلام جي تعليمات کي سمجھي ۽ ان تي عمل ڪري، ته جيئن هو دنيا ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿئي.


📜 آيت 60-64 — سوره بقرہ

60۞ وَإِذِ اسْتَسْقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۖ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِن رِّزْقِ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
۽ (ياد ڪر ته) جڏھن موسىٰ پنھنجي قوم لاءِ پاڻي گھريو تڏھن چيوسون ته پنھنجي لٺ پھڻ کي ھڻ، پوءِ منجھانئس ٻارھن واھيون ڦاٽي نڪتيون، سڀڪنھن ماڻھو بيشڪ پنھنجو تڙ سُڃاتو، (چيوسون ته) الله جي رزق مان کائو پيو ۽ زمين ۾ فسادي ٿي بگيڙ نه وجھو.
61وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَىٰ لَن نَّصْبِرَ عَلَىٰ طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ مِن بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۖ قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَىٰ بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ ۚ اهْبِطُوا مِصْرًا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ
۽ جڏھن چيوَ ته اي موسىٰ ھڪ طعام تي ڪڏھن به صبر نه ڪنداسون تنھنڪري پنھنجي پالڻھار کان اسان لاءِ (دُعا) گھر ته زمين جيڪو پنھنجو ساڳ ۽ پنھنجا بادرنگ ۽ پنھنجي ڪڻڪ ۽ پنھنجي مُھري ۽ پنھنجا بصر ڄمائيندي آھي سي اسان لاءِ پيدا ڪري، چيائين ته جيڪي چڱيون آھن سي سادين سان ڇو ٿا مٽايو؟ (جي نٿا رھو ته) ڪنھن شھر ۾ لھي وڃو ۽ پوءِ جيڪي گھرو ٿا سو سڀ اوھان لاءِ (اُتي موجود) آھي، خواري ۽ محتاجي مٿن ھنئي وئي ۽ الله جي ڏمر ھيٺ وريا، ھِيءُ ھن ڪري آھي جو اُنھن الله جي حڪمن کي نه ٿي مڃيو ۽ پيغمبرن کي ناحق ٿي ڪُٺائون، اھو ڪم بي فرمانيءَ سببان ٿي ڪيائون ۽ حد کان لنگھندڙ ھوا.
62إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَىٰ وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
مؤمنن ۽ يھودين ۽ نصارن ۽ صابين منجھان جن الله ۽ قيامت جي ڏينھن کي مڃيو ۽ چڱا ڪم ڪيا تن لاءِ سندن پالڻھار وٽ سندن اجر آھي، ۽ کين نڪي ڀؤ آھي ۽ نڪي اُھي غمگين رھندا.
63وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
۽ جڏھن اوھان کان انجام ورتوسين ۽ اوھان جي مٿان (جبل) طور کي کڙو ڪيوسون، (تڏھن چيوسون ته) جيڪو (توريت) اوھانکي ڏنوسون سوگھو وٺو ۽ جيڪي منجھس آھي سو ياد ڪريو مانَ اوھين ڊڄو.
64ثُمَّ تَوَلَّيْتُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِكَ ۖ فَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَكُنتُم مِّنَ الْخَاسِرِينَ
وري اُن کانپوءِ اوھين ڦريؤ، پوءِ جڏھن اوھان تي الله جو فضل ۽ سندس ٻاجھ نه ٿئي ھا ته اوھين ضرور ڇيئي وارن مان ٿيو ھا.
بقرہقرآن فهرست
286آيت
MedinanRevelation
62آيت

ترجمو — بقرہ 62

سوره بقرہ آيت 62 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : مؤمنن ۽ يھودين ۽ نصارن ۽ صابين منجھان جن الله…

سوره آيت 62/286 — سوره بقرہ البقرة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره بقرہ ٻڌو, سوره بقرہ ترجمو, سوره بقرہ mp3, سوره بقرہ pdf. آيت 60–64. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers