ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 62

የቃላት ፍቺዎች፡-

• «አል-ላዚና ሀዱ»፡- አይሁዶች የሆኑት።
• «አን-ነሳራ»፡- የኢሳ ተከታዮች የሆኑት ክርስቲያኖች።
• «አስ-ሳቢኢን»፡- ሳቢኦች፤ ከነቢያት አንዳንዶቹን የተከተሉ፣ በፊታቸው ላይ የቆዩ ነገር ግን የተወሰነ ሃይማኖት የሌላቸው ሕዝቦች ናቸው።

የአንቀጹ ትርጉም ማብራሪያ፡-

አላህ በዚህ አንቀጽ እንዲህ ይነግረናል፡- ከዚህች ሕዝብ (የመሐመድ ሰላም በእሱ ላይ ይውረድ ሕዝብ) ያመኑት፣ እንዲሁም ከመሐመድ ሰላም በእሱ ላይ ይውረድ ከመላኩ በፊት ከነበሩት ሕዝቦች የአይሁድ፣ የክርስቲያንና የሳቢኦች ማንኛውም ሰው በአላህና በመጨረሻው ቀን በእውነት ካመነ፣ መልካም ሥራንም ከሠራ፣ ለእነርሱ በጌታቸው ዘንድ ዋጋቸው አላቸው። ይህ ማለት በመጨረሻው ቀን ምንም ፍርሃት አያገኛቸውም፣ በዚህችም ዓለም ባመለጣቸው ነገር አያዝኑም ማለት ነው።

ይህ የተነገረው ከመሐመድ ሰላም በእሱ ላይ ይውረድ መላክ በፊት ስለነበሩት ሕዝቦች ነው። ከመላኩ በኋላ ግን አላህ ከኢስላም ሃይማኖት በቀር ሌላን ከማንም አይቀበልም፤ ምክንያቱም መሐመድ ሰላም በእሱ ላይ ይውረድ የነቢያት ማኅተምና ወደ ሁሉም ሰዎች የተላከ ነውና።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ ቸርነትና ምሕረት ሰፊ ነው፤ ከበፊት ሕዝቦች በእውነት ያመኑና መልካም የሠሩ ሁሉ በአላህ ዘንድ ዋጋ አላቸው።
2. እውነተኛ እምነት በልብ መረጋገጥ፣ በምላስ መናገርና በአካል መሥራት ነው እንጂ በስም ብቻ አይደለም።
3. ኢስላም የሁሉም ነቢያት ሃይማኖት ነው፤ ሁሉም ወደ አንድ አላህ መመለስና መልካም ሥራን መሥራት ይጠሩ ነበር።
4. አላህ ፍትሕ አድራጊ ነው፤ የማንንም መልካም ሥራ አያጠፋም፤ በመጨረሻው ቀን ለአማኞች ፍርሃትና ሐዘን የለም።
5. ከመሐመድ ሰላም በእሱ ላይ ይውረድ መላክ በኋላ የተሟላውና ተቀባይነት ያለው ሃይማኖት ኢስላም ብቻ መሆኑን ማወቅ የእያንዳንዳችን ግዴታ ነው።