ซูเราะฮฺ ฏอฮา — อายะฮฺ 103

คำอธิบายคำศัพท์:

• يَتَخَافَتُونَ หมายถึง การกระซิบกระซาบพูดกันเบาๆ ระหว่างกัน ด้วยความหวาดกลัวและตกใจ
• لَبِثْتُمْ หมายถึง การพำนักหรืออยู่อาศัย
• عَشْرًا หมายถึง สิบ (วันหรือคืน)

การตีความหมายของอายะฮ์:

ในวันกิยามะฮ์ เมื่อผู้คนถูกฟื้นคืนชีพขึ้นมาจากหลุมฝังศพ พวกเขาจะตกอยู่ในความหวาดกลัวและสับสนอย่างยิ่ง จนกระทั่งพวกเขากระซิบกระซาบพูดคุยกันเบาๆ ด้วยเสียงแผ่วเบา เนื่องจากความหวาดกลัวต่อความยิ่งใหญ่ของวันนั้น ต่างคนต่างพูดกับเพื่อนของตนว่า “พวกท่านมิได้พำนักอยู่ในโลกดุนยา (หรือในบัรซัคหลังจากความตาย) นอกจากเพียงสิบวันเท่านั้น”

พวกเขารู้สึกว่าชีวิตในโลกนี้สั้นนัก เสมือนหนึ่งเพิ่งจากมาไม่นาน เพราะความทุกข์ทรมานในวันกิยามะฮ์ทำให้พวกเขาลืมระยะเวลาที่ยาวนานที่ผ่านมา พวกเขาจึงคิดว่าการมีชีวิตอยู่ในโลกนั้นสั้นมากเพียงสิบวันหรือสิบคืนเท่านั้น

บทเรียนและข้อคิดที่ได้จากอายะฮ์:

1. ความสั้นของชีวิตในโลกดุนยา เมื่อเทียบกับโลกอาคิเราะฮ์อันเป็นนิรันดร์ ควรเป็นเครื่องเตือนใจให้เรารีบเร่งทำความดีและใช้ทุกขณะของชีวิตให้มีคุณค่า
2. ความหวาดกลัวในวันกิยามะฮ์นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด จนทำให้ผู้คนไม่กล้าพูดเสียงดัง แต่กลับกระซิบกระซาบกันด้วยความตกใจกลัว
3. การตระหนักว่าชีวิตในโลกนี้เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ควรทำให้เราลดความโลภและความหลงในทรัพย์สินเงินทอง และหันมาเตรียมตัวสำหรับชีวิตนิรันดร์ในปรโลก
4. อายะฮ์นี้สอนให้เรารักและเห็นคุณค่าของเวลาที่มีอยู่ อย่าประมาทกับการใช้ชีวิตในแต่ละวัน เพราะเมื่อถึงวันนั้นเราจะรู้สึกว่าเวลาที่ผ่านไปนั้นสั้นเพียงใด
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ทรงเตือนมนุษย์ผ่านคัมภีร์อัลกุรอาน เพื่อให้เรารู้ถึงสภาพของวันกิยามะฮ์ก่อนที่จะถึงเวลา และสามารถเตรียมตัวได้ทันก่อนที่ประตูแห่งการกลับตัวจะปิดลง