Suurah Taa-Haa — Aayad 103

Macnaha ereyada:

• يَتَخَافَتُونَ: waxay isku dhawaajiyaan hadal hoose, si qarsoodi ah ayay ugu faqaan.
• لَبِثْتُمْ: waxaad nagaateen ama joogteen.
• عَشْرًا: toban maalmood ama toban habeen.

Tafsirka:

Maalinta Qiyaamaha, marka dadku ka soo baxaan qabrigooda oo ay arkaan ba’a iyo naxdinta Maalintaas, waxay isla hadlaan si hoose oo qarsoodi ah, iyagoo is waydiinaya muddada ay joogeen adduunyadii iyo barzakhkii. Waxay isu sheegi: "Muddadii aad joogteen ma ahayn toban maalmood oo keliya!" Waxay u muuqataa inay tahay muddo gaaban, maxaa yeelay cabsida iyo qarowga Maalintaas ayaa ka ilaawsiiyay dhererka waqtigii ay ku noolaayeen. Qaarkood waxay u malaynayaan inay joogeen toban habeen, qaarna waxay yiraahdaan toban maalmood — dhammaantood waxay ku eedeeyaan gaabnida muddada, iyagoo xusuusan inay adduunka ku lumayeen camal fiican oo ay u diyaarsan waayeen.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Nolosha adduunku waa mid aad u gaaban, haddii ay u muuqato dheer, marka la eego nolosha Aakhiro — sidaas darteed waa in aan ku dadaalnaa camal wanaagga inta aynu joogno.
2. Qiyaamaha waa Maalin daran oo cabsida ay ka muuqan doonto dadka, xitaa hadalkoodu wuxuu noqon doonaa mid hoose oo qarsoodi ah — taas oo muujinaysa weynida Maalintaas.
3. Dadka gaalada ah waxay Qiyaamaha xusuusan doonaan gaabnida nolosha adduun, waxayna ka qoomaysan doonaan inay ku maageen faa'iido darro — sidaas darteed waa in aan ka faa'iidaysannaa cimrigaaga khayrka.