Та Ха сүрөсү — Аят 116

1. Сөздөрдүн мааниси:

• وَإِذْ — «эстегин» же «эскер» деген мааниде.
• لِلْمَلَائِكَةِ — периштелерге.
• اسْجُدُوا — сажда кылыңар, баш ийиңер.
• لِآدَمَ — Адамга (алейхис-салам).
• فَسَجَدُوا — алар сажда кылышты.
• إِلَّا — бирок, мындан тышкары.
• إِبْلِيسَ — Иблис (шайтан).
• أَبَىٰ — баш тартты, моюн сунбады.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Оо, пайгамбар, эстегин, бир кезде Биз периштелерге: «Адамга сажда кылыңар» — деп айтканбыз. Бул сажда — сый-урмат жана таазим кылуу саждасы болчу, сыйынуу саждасы эмес. Периштелердин баары бул буйрукту аткарып, Адамга сажда кылышты. Бирок Иблис бул буйрукка моюн сунбады, текеберлик кылып, сажда кылуудан баш тартты. Ал периштелердин арасында жүргөнү менен, алардан эмес болчу.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах Тааланын буйруктарына моюн сунуу — ыймандын жана такыбалыктын белгиси. Периштелер дароо баш ийип, бизге үлгү болушту.
• Текеберлик жана өзүн жогору кармоо — Иблистин жолу. Ал ушул кылмышы менен жалганчылардын жана акыйкаттан баш тарткандардын башчысы болуп калды.
• Адам алейхис-салам Аллахтын алдындагы урматтуу жаралганын билдирет. Аллах аны периштелерге сажда кылдыруу менен анын кадыр-баркын көтөрдү.
• Ислам дини — баш ийүү жана моюн сунуу дини. Ким Аллахтын буйругун текеберлик кылып таштаса, ал Иблистин жолуна түшөт.
• Бул аят бизди текеберликтен сактанууга, кичипейилдикке жана Аллахтын буйруктарын сүйүнүп аткарууга чакырат. Ислам — жеңилдик жана ырахат дини, анткени ага моюн сунган адам Аллахтын ыраазылыгына жетет.