Та Ха сүресі — Аят 116

1. Сөздердің мағынасы:

• وَإِذْ — «және сол уақытты еске ал» деген мағынада.
• لِلْمَلَائِكَةِ — періштелерге.
• اسْجُدُوا — «сәжде жасаңдар» яғни иіліп, құрмет көрсетіңдер.
• لِآدَمَ — Адамға (ғ.с.).
• إِلَّا — «бірақ», «тек қана» дегенді білдіретін қосымша.
• إِبْلِيسَ — Ібіліс, жындардың ішінен шыққан, тәкаппарлық танытқан мақұлық.
• أَبَىٰ — «бас тартты», «мойындамады» деген мағынада.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала Пайғамбарымызға (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) өткен бір оқиғаны еске алуды бұйырады. Сол кезде Алла періштелерге Адамға құрмет ретінде сәжде жасауды әмір етті. Бұл сәжде тағзым және құрмет сәждесі еді, ғибадат сәждесі емес. Періштелер бірден бұйрықты орындап, Адамға сәжде жасады. Алайда Ібіліс бұл әмірге бағынбай, бас тартты. Ол періштелердің қатарында бола тұра, олардан емес еді. Ол тәкаппарлық танытып, өзін Адамнан жоғары санады да, сәжде жасаудан бас тартты. Осылайша ол Алланың әміріне қарсы шығып, күпірлікке ұрынды.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алланың әміріне бағыну — мүміннің ең басты парызы. Періштелер бірден бағынды, ал Ібіліс бас тартып, қасіретке қалды.
• Тәкаппарлық — адамды жақсылықтан айыратын қауіпті дерт. Ібіліс тек тәкаппарлығының салдарынан Алланың мейірімінен айырылды.
• Адам баласына деген Алланың құрметі мен мәртебесі зор. Алла періштелерге оған құрмет көрсетуді бұйырды.
• Бас тарту мен мойындамаудың соңы — қорлық пен азап. Ібілістің тағдыры бізге сабақ болуы керек.
• Ислам — бағыну, мойынсұну және кішіпейілдік діні. Осы қасиеттер адамды Аллаға жақындатады.
• Құрандағы әрбір оқиға — адамзатқа берілген ғибрат. Оны оқып, ой түйген адам иманын нығайтады.