Surja Ta Ha — Ajet 118

Kuptimet e fjalëve:

• A-laa tejûa – të mos ndjesh uri.
• A-laa ta’râ – të mos jesh i zhveshur (lakuriq).

Tefsiri i ajetit:

Kjo është një prej bekimeve të mëdha që All-llahu i Lartësuar ia dhuroi Ademit (paqja qoftë mbi të) në Xhennet, si shenjë e mëshirës dhe kujdesit të Tij ndaj njeriut. Në këtë ajet, All-llahu i siguron Ademit se në Xhennet ai do të ketë ushqim të mjaftueshëm që nuk do të ndiejë kurrë uri, dhe veshje që nuk do të jetë kurrë i zhveshur. Kjo është një premtim nga Zoti që nuk mund të prishet, sepse Ai është Furnizuesi i madh dhe i Gjithëmëshirshmi. Pra, jeta në Xhennet është plot begati dhe rehati, pa asnjë shqetësim për nevojat themelore të trupit, ndryshe nga jeta në tokë ku njeriu mundohet për bukën dhe rrobën. Ky premtim vjen në kuadër të lejimit që All-llahu i dha Ademit për të ngrënë nga të gjitha frutat e Xhennetit, përveç një peme të vetme, si provë për të.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mëshira e All-llahut ndaj njeriut është e pakufishme – Ai kujdeset për nevojat trupore dhe shpirtërore të njeriut që nga fillimi i krijimit.
2. Xhenneti është vendi i begative të plota, ku nuk ka uri, etje, të ftohtë apo zhveshje – kjo na nxit që të përpiqemi për ta fituar atë me vepra të mira.
3. Ky ajet na mëson mirënjohjen ndaj All-llahut për bekimet që na ka dhënë në këtë botë, sepse ato janë një kujtesë e begative më të mëdha në botën tjetër.
4. Të kuptuarit se rehatia e vërtetë është në bindjen ndaj All-llahut dhe në jetën e Xhennetit, jo në grumbullimin e pasurisë së kësaj bote.