Surja Ta Ha — Ajet 119

Kuptimet e fjalëve:

• لَا تَظْمَأُ: nuk ke etje, nuk ndien tharje të fytit.
• وَلَا تَضْحَى: nuk të djeg dielli, nuk të godet nxehtësia e tij; fjala vjen nga "duha" (drekë e lartë kur dielli është në zenit).

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar ia kujton Ademit (paqja qoftë mbi të) begatitë e Xhennetit, duke i thënë: "Dhe ti atje nuk ke për të ndier etje, as nuk do të të djegë vapë e diellit." Kjo do të thotë se në Xhennet nuk ka as etje, as vapë, sepse atje nuk ka diell që të djegë, por besimtarët janë nën hije të zgjatura dhe të këndshme. Ata kanë ujë të bollshëm e pije të pastra që i shuajnë etjen përgjithmonë, dhe një klimë të përhershme të butë, pa mundim e pa lodhje. Kjo është pjesë e premtimit hyjnor që iu bë Ademit para se të largohej nga Xhenneti, si shenjë e mëshirës dhe kujdesit të Allahut ndaj njeriut.

Përfitimet nga ajeti:

1. Xhenneti është vendi i lumturisë së përsosur, ku njeriu çlirohet nga të gjitha shqetësimet trupore si etja dhe vapa, gjë që na bën të dëshirojmë ta fitojmë atë me vepra të mira.
2. Allahu i kujton robërit e Tij begatitë e Xhennetit për t'i nxitur ata drejt bindjes dhe për t'i bërë të durueshëm në sprovat e kësaj bote, ku ndiejnë etje e vapë, duke ditur se shpërblimi i tyre është i madh.
3. Ajeti na mëson se kujdesi i Allahut për njeriun filloi që nga krijimi i tij, dhe se feja islame është fe e mëshirës që i premton besimtarit një jetë të përhershme plot rehati dhe qetësi.