سورت طه — آیت 119

د کلمو معناګانې:

• لَا تَظْمَأُ: تږی نشې، تنده نه درکوي.
• وَلَا تَضْحَىٰ: د لمر په تودوخه نه ځورېږې، د لمر تودوخه تا ته نه رسي.

تفسیر:

دا آیت د حضرت آدم علیه السلام د جنت د نعمتونو د بیان یوه برخه ده، چې الله تعالی ورته وفرمايل: په دې جنت کې تا ته دا هم ډاډ درکوم چې تږی به نه شې، نه به تنده احساس کوې، او نه به د لمر تودوخه او ګرمي تا ته رسي. یعنې په جنت کې نه تنده شته او نه د لمر وړانګې او تودوخه، بلکې تل یخچال او آرامۍ وي. دا د جنت د بشپړ آرام او خوندور ژوند یوه بله نښه ده، چې هلته انسان له هر ډول تکلیف او ستونزې څخه پاک وي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د جنت د نعمتونو یادونه کوي، چې هلته نه تنده وي او نه ګرمي، دا د الله تعالی د رحمت او فضل څرګندونه ده.
• مونږ ته دا درس راکوي چې د دنیا په ژوند کې که تنده او ګرمي رنځ راکوي، نو په آخرت کې د مومنانو لپاره بشپړ آرام او خوند چمتو دی.
• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د وعدو په صدق باندې باور زیاتوي او مونږ هڅوي چې د جنت د حاصلولو لپاره په نیکو اعمالو کوښښ وکړو.