سوره طه — آیه 119

معانی کلمات:

• لَا تَظْمَأُ: تشنه نمیشوی و عطش به سراغت نمیآید.
• وَلَا تَضْحَىٰ: در معرض آفتاب قرار نمیگیری و گرمای آزاردهندهٔ خورشید به تو آسیب نمیرساند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامهٔ نعمتهای بهشتی که به آدم علیهالسلام وعده داد، این بشارت را نیز افزود که در بهشت نه تشنگی و عطشی وجود دارد که تو را بیازارد و نه گرمای سوزان خورشید که رنجت دهد. بلکه در آنجا سیرابی کامل و آرامش تمام نصیب توست؛ چرا که بهشت سراسر سایههای گسترده و هوایی دلپذیر است و هیچگونه رنج و مشقتی در آن راه ندارد. این آیه در حقیقت تأکیدی بر آسایش و آسودگی کامل انسان در بهشت است، جایی که هیچ نیاز و کمبودی احساس نمیشود و همهٔ اسباب راحتی و خوشی فراهم است.

فواید و پیامهای آیه:

• بهشت جایگاه رحمت و آرامش بیپایان خداوند است؛ جایی که حتی نیازهای طبیعی مانند آب و سایه نیز به بهترین شکل برآورده میشود.
• این آیه مؤمنان را به امیدواری و تلاش برای رسیدن به چنین جایگاه والایی ترغیب میکند و دلهایشان را به رحمت پروردگار پیوند میزند.
• نشان میدهد که خداوند به بندگان خود بینهایت مهربان است و برای آنان زندگیای بدون رنج و درد فراهم کرده است؛ بنابراین سزاوار است که بنده با شکرگزاری و اطاعت، خود را شایستهٔ چنین نعمتی سازد.
• یادآوری این نعمتها، انسان را از دلبستگی به لذتهای زودگذر دنیا بازمیدارد و او را به سوی هدفی والاتر و ماندگار سوق میدهد.