Surat Taha — Ayat 119

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• لَا تَظْمَأُ (laa tazhma'u): ora ngelak utawa ora krasa ngelak.
• وَلَا تَضْحَىٰ (wa laa tadhhaa): ora kepanasen ing srengenge, ora kena panase srengenge ing wayah awan.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhani Nabi Adam lan kabeh wong mukmin babagan nikmat kang ana ing swarga. Allah ngendika menawa ing swarga iku, wong-wong kang mlebu ing kono ora bakal ngelak babar pisan, amarga kabeh omben-omben kang nyegerake wis cumepak. Kajaba iku, dheweke uga ora bakal kepanasen ing srengenge, amarga ing swarga ora ana srengenge sing nyengsarakake. Kabeh panggonan ing swarga iku ayem, kepenak, lan dilindhungi dening pepadhang kang ora nglarani. Dadi, ing swarga iku kabeh kabutuhan lan kepinginan manungsa wis dicukupi kanthi sampurna, ora ana rasa ngelak, ora ana rasa panas, mung ana rasa tentrem lan seneng kang langgeng.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake gedhene katresnan lan welase Allah marang hamba-hamba-Ne, amarga Allah wis nyiapake panggonan kang kebak nikmat tanpa kekurangan apa-apa.
• Nikmat swarga iku ora mung sekedar pangan lan omben, nanging uga katentreman lan kenyamanan kang ora ana tandhingane ing donya.
• Ayat iki ngajak kita supaya tambah semangat ngibadah lan tumindak becik, amarga swarga iku panggonan kang paling becik kanggo wong-wong kang percaya lan taat marang Allah.
• Kanthi ngelingi nikmat swarga, ati kita dadi luwih seneng lan kepengin banget mlebu ing kono, sarta kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an kang wis nuntun kita menyang dalan kang bener.